Ο Βαγγέλης Αρναούτογλου γράφει για την επιτυχημένη προσθήκη Ρέλβας στο κέντρο της άμυνας και εξηγεί γιατί ο Ριμπάλτα δεν χάνει την εμπιστοσύνη του στον Πενράις

Ο Φιλίπε Ρέλβας ήταν από την πρώτη στιγμή μια μεταγραφή που σήκωσε πολλή κουβέντα. Η ΑΕΚ δαπάνησε 3,2 εκατομμύρια ευρώ για έναν στόπερ που μόλις είχε αρχίσει να ”ξαναγράφει” καριέρα στην πρώτη κατηγορία της Πορτογαλίας με τη Γκιμαράες και που προηγουμένως είχε υποβιβαστεί με την Πορτιμονένσε. Τα ερωτήματα ήταν λογικά και οι αντιδράσεις μάλλον αναμενόμενες για Ελλάδα.

Πολλοί στάθηκαν στο κόστος, άλλοι στο ασαφές δείγμα, άλλοι στο γεγονός ότι δεν επρόκειτο για κάποιον γνωστό ή «δοκιμασμένο» σε υψηλό επίπεδο. Παρ’ όλα αυτά, ο Χαβιέρ Ριμπάλτα δεν έκανε πίσω. Επέμενε ότι πρόκειται για παίκτη που ταιριάζει απόλυτα σε αυτό που θέλει να παίξει ο Μάρκο Νίκολιτς και για το ότι η επιλογή δεν έγινε καθόλου στην τύχη.

Παίζει απλά και σωστά

Ο Ρέλβας δεν είναι στόπερ εντυπώσεων. Δεν είναι από αυτούς που θα κάνουν το θεαματικό τάκλιν ή θα τραβήξουν πάνω τους τα φώτα. Είναι, όμως, παίκτης που κάνει σωστά τα βασικά. Και αυτό, για τον Νίκολιτς, είναι το πιο σημαντικό.

Τοποθετείται καλά, κρατάει τη γραμμή, δεν χάνει τη θέση του και βοηθάει ώστε η άμυνα να λειτουργεί πιο οργανωμένα. Δεν πανικοβάλλεται με την μπάλα στα πόδια και δίνει την πρώτη πάσα χωρίς ρίσκο. Αυτό επιτρέπει στην ομάδα να ξεκινά το παιχνίδι της από πίσω χωρίς προβλήματα και χωρίς να εκτίθεται.

Στο αμυντικό κομμάτι είναι σταθερός. Δεν κάνει εύκολα λάθος, δεν βγαίνει άσκοπα από τη θέση του και καλύπτει σωστά τους χώρους. Σε ένα πρωτάθλημα όπως το ελληνικό, όπου συχνά το παιχνίδι γίνεται πιο άμεσο και πιο σκληρό, αυτά τα στοιχεία έχουν αξία.

Ο Ρέλβας δεν χρειάζεται προσαρμογές στο σύστημα. Μπαίνει και παίζει. Και αυτό δείχνει ότι η επιλογή δεν έγινε τυχαία, αλλά με βάση συγκεκριμένα αγωνιστικά δεδομένα.

Η μεταγραφή που αρχίζει να δικαιώνεται

Όσο περνάει ο καιρός, η συζήτηση γύρω από το αν άξιζαν τα 3,2 εκατομμύρια αρχίζει να μειώνεται. Όχι γιατί το ποσό είναι μικρό, αλλά γιατί ο Ρέλβας δείχνει στο γήπεδο ότι μπορεί να σταθεί και να προσφέρει αυτά που ζητά ο προπονητής του. Τούτο είναι που μετράει περισσότερο από το κάθε τι.

Η ΑΕΚ πήρε έναν παίκτη που δεν ήρθε για να εξελιχθεί σε βάθος χρόνου, αλλά για να βοηθήσει άμεσα. Και μέχρι τώρα, αυτό ακριβώς κάνει. Δεν είναι ο παίκτης που θα πρωταγωνιστήσει στα highlights, αλλά είναι εκείνος που βοηθάει την ομάδα να έχει ισορροπία και σταθερότητα, σκοράρει κιόλας!

Ο Ριμπάλτα, σε αυτή την περίπτωση, φαίνεται ότι διάβασε σωστά την αγορά. Είδε πέρα από τους αριθμούς συμμετοχών και τα βιογραφικά, πήρε στόπερ για συγκεκριμένο ρόλο και ο Ρέλβας, μέχρι στιγμής, ανταποκρίνεται.

Η συνέχεια θα δείξει αν η μεταγραφή αυτή θα θεωρηθεί πλήρως δικαιωμένη. Προς το παρόν, όμως, είναι ξεκάθαρο ότι η ΑΕΚ πήρε αυτό που ήθελε: έναν αξιόπιστο στόπερ, προσαρμοσμένο στο πλάνο του Νίκολιτς, που κάνει τη δουλειά του χωρίς «σάλτσες».

Η συζήτηση για τον Πενράις

Και κάπου εδώ μπαίνει και η δεύτερη ανάγνωση, που δεν αφορά μόνο τον Ρέλβας αλλά συνολικά τη φιλοσοφία με την οποία δουλεύει ο Χαβιέρ Ριμπάλτα. Γιατί ο ίδιος τρόπος σκέψης υπάρχει και στην περίπτωση του Τζέιμς Πενράις. Ένας παίκτης που επίσης αμφισβητείται, που δεν «γεμίζει το μάτι» με το όνομά του και που για αρκετούς δεν αποτελεί ακόμα ξεκάθαρη απάντηση.

Όμως για τον Ριμπάλτα, το ζήτημα δεν είναι η πρώτη εντύπωση. Είναι η εξέλιξη, ο ρόλος και η προοπτική μέσα σε συγκεκριμένο αγωνιστικό πλαίσιο. Ο Πενράις θεωρείται από τον ίδιο ποδοσφαιριστής που μπορεί να ανέβει επίπεδο, να γίνει πιο επιδραστικός και να αποτελέσει σημαντική μονάδα για την ομάδα, ακριβώς επειδή ταιριάζει σε αυτό που θέλει να χτίσει ο Νίκολιτς.

Γι’ αυτό και δεν μπήκε ποτέ σε συζήτηση με τους Ρέιντζερς, παρά το ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε, όχι από πείσμα, αλλά από πεποίθηση. Ο Ριμπάλτα δεν λειτουργεί με λογική «αν τον θέλουν, κάτι θα είναι». Λειτουργεί με βάση το αν ο παίκτης εξυπηρετεί το πλάνο και αν πιστεύει ότι έχει περισσότερα να δώσει απ’ όσα φαίνονται σήμερα. Όπως ακριβώς συνέβη με τον Ρέλβας.

Παίκτες που στην αρχή κρίνονται αυστηρά, αλλά στην πορεία μπαίνουν στο σύστημα, παίρνουν ρόλο και αρχίζουν να δικαιώνουν τις αποφάσεις. Δεν είναι όλες οι μεταγραφές για άμεση αποδοχή. Κάποιες είναι για να αντέξουν στον χρόνο. Και σε αυτή τη λογική, τόσο ο Ρέλβας όσο και ο Πενράις αποτελούν επιλογές πίστης, όχι συγκυρίας. Το αν θα δικαιωθούν πλήρως θα φανεί στο γήπεδο. Προς το παρόν, όμως, είναι ξεκάθαρο ότι πίσω τους υπάρχει σχέδιο. Και αυτό δεν είναι μικρό πράγμα.

ΠΗΓΗ: ENWSI.GR