Παρακολουθώ με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον όλη αυτή την κουβέντα για την αναδιάρθρωση. Επειδή όλοι μας είμαστε και έξυπνα παιδιά και μεγάλα παιδιά, ξέρουμε καλά το πως και γιατί άνοιξε τώρα αυτού του είδους η κουβέντα. Και προφανώς, προφανέστατα, κανείς μας δεν έπεσε από τα σύννεφα.

Επειδή μεταξύ άλλων δεν έχει καθόλου πλάκα να αλλάζεις άποψη ανάλογα με το πως τα φέρνει η ζωή και το πως κάθονται τα αποτελέσματα, ξεκινώ υπενθυμίζοντας αυτό που είχα γράψει σε χρόνο ανύποπτο περί του θέματος. Επειδή έχω και τα κολλήματα του, αυτή την ιστορία με τα πλέιοφς, ποτέ μου δεν την χώνεψα. Βεβαίως την μάθαμε αρχικά ως κωμωδία, με τον πρωταθλητή να έχει καθαρίσει και να κάθεται και όλους τους υπόλοιπους να σφάζονται μόνο για τα ευρωπαϊκά εισιτήρια. Γελοιότητες.

Ακόμα όμως και όταν μπήκε σ’ αυτή την διαδικασία το διακύβευμα του πρωταθλητή και πάλι  καλά δεν μου καθόταν όλο αυτό. Κυρίως διότι τα γράμματα τα μάθαμε διαφορετικά. Όλοι μ’ όλους και το πρωτάθλημα να κρίνεται και στο Φάληρο και στην Τούμπα, αλλά και στην Ξάνθη και στην Έδεσσα και στην Λάρισα. Κάποιος φυσικά θα σπεύσει να βάλει στην κουβέντα, πως ένα τέτοιο πρωτάθλημα, σημαίνει και περισσότερα κρίσιμα ματς, με Έλληνες διαιτητές. Και ακόμα τρέχει το αίμα των παικτών της ΑΕΚ, από τις κάρτες που τσάμπα φορτώθηκαν από τα τζιμάνια αυτά.

Ωστόσο τώρα το εξετάζουμε αποκλειστικά και μόνο ως σύστημα διεξαγωγής και χωρίς να βάζω καμία άλλη παράμετρο. Και εκφράζοντας και μια αποκλειστικά προσωπική άποψη, που μπορεί να είναι και προϊόν κολλήματος απ’ όσα μας έχουν μείνει από τα όμορφα νεανικά μας χρόνια. Απλώς δεν μου φαίνονται εντελώς ηλίθιοι σ’ όλα τα σοβαρά πρωταθλήματα του πλανήτη, που ούτε που τους περνάει από το μυαλό να βάλουν πλέιοφς.

Βεβαίως όλοι μας καταλαβαίνουμε τι ακριβώς κάνουν και που αποβλέπουν και πως το σκέφτονται όλοι εκείνοι που έχουν σκαρφιστεί και προσπαθούν να δρομολογήσουν αυτό το σχέδιο αναδιάρθρωσης. Και για τον τρόπο σκέψης τους και για την στόχευση τους και για όλα. Όλοι μας ξέρουμε, πως αν είχαν την δυνατότητα, θα έψαχναν το παραθυράκι ακόμα και να έβγαζαν άκυρη όλη την φετινή διαδικασία των πλέι οφς και να τα έκαναν από την αρχή.

Επίσης είναι ξεκάθαρο πως προκαλεί μια μικρή ανατριχίλα, ένα πρωτάθλημα γεμάτο, δεν θα πω φίλους αλλά θα πω ευεργετημένους λόγω της αναδιάρθρωσης. Και γεμάτο με παιχνίδια με Έλληνες διαιτητές. Από την άλλη μεριά, καλό θα είναι να έχουμε στο μυαλό μας και λίγο αυτό που έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια. Διότι έχει το ενδιαφέρον του. Η ΑΕΚ πήρε το 2018 το πρωτάθλημα, χωρίς καθόλου πλέιοφς. Το πήρε το 2023, με έξι ομάδες να συμμετέχουν στα πλέιοφς. Το πήρε και φέτος, που οι ομάδες ήταν μόνο τέσσερις πλέιοφς.

Αν δηλαδή έχουν στο μυαλό τους να βρουν τρόπο να πετάξουν την ΑΕΚ έξω από την διεκδίκηση του τίτλου, θα πρέπει να γίνουν εξαιρετικά ευρηματικοί. Καταλαβαίνω πως δεν είναι τόσο το σύστημα διεξαγωγής, αλλά κυρίως οι όροι μέσα στους οποίους διεξάγεται. Και η συνθήκη. Απλώς και εδώ υπάρχει ως παράδειγμα όλο αυτό που έγινε στην φετινή σεζόν. Διότι μ’ αυτό το πρωτάθλημα που κατέκτησε, γκρεμίστηκε εντελώς το αφήγημα του «αδύνατον να πάρεις τίτλο αν δεν έχεις πιασμένα τα… κόζια και αν δεν διαθέτεις τους ανθρώπους που είναι ικανοί να τα πιάσουν.

Ο Ηλιόπουλος το περασμένο καλοκαίρι επένδυσε στον Ριμπάλτα, στον Λυσάνδρου, στον Νίκολιτς, στον Γιόβιτς, στον Ρέλβας. Επένδυσε στο ποδόσφαιρο. Επένδυσε και στην δυναμική της Φιλαδέλφειας, του κόσμου και της συσπείρωσης. Και μέχρι εκεί. Σε τίποτε άλλο. Έκλεισε και τα αφτιά στις φωνές που ήταν και δυνατές, πως το πρωτάθλημα χωρίς επένδυση και στα κέντρα και τα παράκεντρα, δεν παίρνεις. Φυσικά και όλοι ξέρουμε πως δεν θα γίνεται συνέχεια. Διότι και πιο… βαριά όπλα θα βγουν, ακόμα και «τανκς» αν χρειαστεί. Αλλά εννοείται πως όταν ξέρεις τι μπορείς να κάνεις καθαρά ποδοσφαιρικά, το ποδόσφαιρο σίγουρα θα στο δώσει πίσω.

Το ξαναγράφω για να μην υπάρξει παρεξήγηση. Όλοι ξέρουμε που αποσκοπεί όλο αυτό με την αναδιάρθρωση. Όλοι ξέρουμε και πόσο πολύ έχει ενοχλήσει όλο αυτό που έκανε φέτος η ΑΕΚ. Τους ήρθε εντελώς από εκεί που δεν το περίμεναν, γι αυτό και ενόχλησε τόσο. Όμως η ΑΕΚ άνοιξε έναν δρόμο. Πρώτα για τον εαυτό της. Και μετά για όποιον θέλει να ακολουθήσει.