Η ΑΕΚ έχασε από τον Άρη στην έδρα του, σε ένα ματς που θα μπορούσε να το είχε πάρει. Θύμισε αρκετά αυτό της κανονικής περιόδου πριν λίγο καιρό, με την ΑΕΚ βέβαια τότε να έχει το μυαλό της στην Μπανταλόνα. Για να είμαστε ειλικρινείς, η ομάδα δεν είναι καλά. Το ίδιο λέγαμε και μέσα στην εβδομάδα που κέρδισε.

Είτε κερδίζει, είτε χάνει, έχει χάσει την ισορροπία της και δεν θυμίζει σε τίποτα την ατσάλινη ομάδα που κέρδιζε από συνήθεια μετά από ένα σημείο. Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια και τα κατάλοιπα του σοκ από την χαμένη κούπα. Συνεχίζει να φαίνεται ότι η ψυχολογία της ομάδας είναι στα πατώματα, ενώ και ο χαρακτήρας που έβγαζε μέσα στους αγώνες, πλέον αμφισβητείται. Η κανονική ΑΕΚ, θα κέρδιζε αυτό το ματς με 7-8 πόντους στο τέλος, ακόμα και με αυτήν την εμφάνιση, όμως δεν είναι κανονική τώρα.

Ο Άρης απλά έπαιξε με πάθος και μεγαλύτερη διάθεση, δεν έκανε τίποτα φοβερό, αλλά μετά από την τριαντάρα του Νουά στα Λιόσια είχαμε την σχεδόν τριαντάρα του Τζόουνς στο Νικ Γκάλης Χολ. Αυτό από μόνο του δείχνει και το πόσο δεν λειτουργεί όπως πρέπει η άμυνα της ΑΕΚ. Αυτό που προσωπικά εμένα με στενοχωρεί, είναι ότι βλέπω τους παίκτες και δεν το χαίρονται όπως πριν. Αν εξαιρέσουμε τον Μπράουν που είναι ο μόνος που πανηγυρίζει τα καλάθια, όλοι οι άλλοι είναι σαν να έχουν ένα βάρος στις πλάτες τους.

Δεν ξέρω αν μπορεί να αλλάξει αυτό, αλλά ευτυχώς υπάρχουν αρκετές μέρες μέχρι το επόμενο ματς, να ξεκουραστούν και να ξελαμπικάρει το μυαλό τους, γιατί πρέπει να κερδίσουν τον Άρη και να μπουν στην τετράδα. Για τους εαυτούς τους κυρίως και για την τρομερή σεζόν που είχαν φέτος μέχρι το 30ο λεπτό του τελικού.

Τι έφταιξε για την ήττα

Φυσικά για να έρθει αυτή η ήττα, έπρεπε να δούμε το χειρότερο εκτελεστικά βράδυ του Μπάρτλεϊ φέτος, ενώ και ο Νάναλι, έχασε σουτ που βάζει με κλειστά μάτια. Αν δεν υπήρχε ο Χαραλαμπόπουλος, η ΑΕΚ θα είχε χάσει πιο εύκολα, αλλά ο διεθνής φόργουορντ ήταν εκπληκτικός. Έκανε ένα μαγικό ματς επιθετικά μέχρι να κουραστεί και θύμισε πολύ τον εαυτό του στα 18 που κυριαρχούσε σε όλα τα επίπεδα. Έχουμε πει πολλές φορές ότι πρέπει να είναι στόχος να μείνει στο ρόστερ, γιατί είναι Έλληνας που μπορεί να παίζει πολλά λεπτά στο παρκέ.

Από εκεί και πέρα ο Γκρέι συνεχίζει να μοιάζει εξαντλημένος, σε κάθε κοντινό πλάνο δείχνει να ψάχνει ανάσες και βέβαια είναι απόλυτα φυσιολογικό, με όσα έχει τραβήξει φέτος. Θα του κάνει καλό και αυτουνού η διακοπή τώρα, γιατί θα τον χρειαστεί σίγουρα στα τελευταία ματς της σεζόν.

Δύο πράγματα ακόμα θα ήθελα να πω που μου κάνουν εντύπωση. Είναι ακόμα ένα παιχνίδι μετά τον τελικό που ο Φλιώνης δεν παίζει τον χρόνο που πρέπει, ακόμα και όταν έχει κάνει φάουλ, είναι χρήσιμος να παίξει δύο άμυνες στον Τζόουνς. Ξαφνικά από εκεί που οι δύο γκαρντ της ΑΕΚ έπαιζαν μοιρασμένο χρόνο, ο Λέκα πήγε στα 25πτα και ο Φλιώνης στα 15πτα. Μου κάνει εντύπωση, γιατί στα ματς με την Μπανταλόνα ήταν πάρα πολύ ουσιαστικός.

Ένα δεύτερο που ήταν σημαντικό για την εξέλιξη του αγώνα. Εκεί κοντά στο ενάμιση λεπτό πριν το τέλος, κερδίζει φάουλ ο Κουλμπόκα από την γωνία, αφού κάνει προσποίηση στον Μπράουν που τσιμπάει και πέφτει πάνω του. Το σκορ είναι στο 82-81. Μου κάνει εντύπωση, ότι ούτε ένας από τον πάγκο δεν είδε ότι ο Κουλμπόκα πατούσε καθαρά γραμμή και ήταν δύο βολές όχι τρεις, να το πουν στους διαιτητές να πάνε στο ριπλέι, όπως όφειλαν. Σε ένα τόσο κρίσιμο σημείο, κανείς δεν το κατάλαβε, ίσως επειδή ήταν στην απέναντι πλευρά. Λεπτομέρειες θα μου πείτε, αλλά όταν η διαφορά είναι ένας πόντος, όλα μετράνε.