Ο Ανγκολέζος δεν ολοκλήρωσε τη χρονιά με αριθμούς που εντυπωσιάζουν με την πρώτη ματιά. Τα γκολ και οι ασίστ του δεν αποτυπώνουν πλήρως την επιρροή που άσκησε στην πορεία της ΑΕΚ προς τον τίτλο, στην τελική ευθεία της κούρσας.

Η σεζόν του δεν κύλησε ομαλά. Τραυματισμοί, απουσίες και χαμένος αγωνιστικός ρυθμός δεν του επέτρεψαν να βρει τη συνέχεια που θα ήθελε. Κάθε φορά που έμοιαζε έτοιμος να χτίσει πάνω σε μια καλή εμφάνιση, κάτι ερχόταν να τον φρενάρει. Ακόμα και όταν έδειξε μέρος των δυνατοτήτων του σε μεγάλα παιχνίδια, η ατυχία χτύπησε εκ νέου την πόρτα του.

Όμως οι μεγάλες ομάδες έχουν ανάγκη από παίκτες που εμφανίζονται όταν οι συνθήκες γίνονται απαιτητικές και όχι όταν όλα κυλούν ομαλά. Στο πιο κρίσιμο κομμάτι της χρονιάς, εκεί όπου κάθε βαθμός και κάθε φάση είχαν τεράστια σημασία, ο Ζίνι βγήκε μπροστά.

Η απουσία του Γιόβιτς άνοιξε χώρο στο ροτέισον και ο 23χρονος επιθετικός δεν άφησε την ευκαιρία να περάσει. Με τη Ράγιο Βαγιεκάνο και αργότερα απέναντι στον ΠΑΟΚ έδωσε στην ΑΕΚ κάτι που κανείς άλλος στην επίθεσή της δεν προσφέρει στον ίδιο βαθμό: εκρηκτικότητα, ένταση, ασταμάτητο τρέξιμο και την ικανότητα να επιτίθεται στον χώρο χωρίς δεύτερη σκέψη.

Δεν ήταν μόνο οι προσωπικές ενέργειες ή οι φάσεις που δημιούργησε. Ήταν η συνολική επίδραση που είχε στο παιχνίδι της ομάδας. Η ΑΕΚ έγινε πιο γρήγορη, πιο απρόβλεπτη και πιο επικίνδυνη στο ανοιχτό γήπεδο. Στα παιχνίδια όπου η «Ένωση» έπιασε το υψηλότερο επίπεδο απόδοσής της προς το τέλος της σεζόν, το αποτύπωμα του Ζίνι ήταν παντού.

Το ίδιο συνέβη και στο καθοριστικό παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, εκεί όπου ουσιαστικά σφραγίστηκε η κατάκτηση του πρωταθλήματος. Ο Ζίνι συμμετείχε σε όλες σχεδόν τις μεγάλες στιγμές της ΑΕΚ, επιβεβαιώνοντας ότι δεν επηρεάζεται από το βάρος της περίστασης. Αντίθετα, μοιάζει να τροφοδοτείται από αυτό.

Η σεζόν της εκτόξευσης και το μεγάλο στοίχημα

Ίσως το σημαντικότερο συμπέρασμα από την περασμένη σεζόν να μην είναι τα γκολ ή οι ασίστ του, αλλά το γεγονός ότι απάντησε στο μεγαλύτερο ερωτηματικό που υπήρχε γύρω από το όνομά του. Μπορεί να σταθεί σε μια ομάδα πρωταθλητισμού; Μπορεί να ανταποκριθεί όταν η πίεση είναι καθημερινότητα;

Οι τελευταίοι μήνες έδειξαν πως η απάντηση είναι θετική. Ο Ζίνι δεν θυμίζει πλέον έναν ποδοσφαιριστή που απλώς διαθέτει προοπτική αλλά έναν παίκτη που βρίσκεται ένα βήμα πριν τη μεγάλη έκρηξη. Η ηλικία του, τα φυσικά προσόντα του, η ταχύτητα, η δύναμη, η ικανότητά του να παίζει σε μεγάλους χώρους και η βελτίωσή του στο τακτικό κομμάτι συνθέτουν ένα πακέτο που δύσκολα περνά απαρατήρητο στην ευρωπαϊκή αγορά.

Γι’ αυτό και η νέα σεζόν αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον. Η ΑΕΚ δεν περιμένει απλώς να πάρει περισσότερα από τον Ζίνι. Περιμένει να δει αν μπορεί να εξελιχθεί σε έναν από τους παίκτες που θα καθορίσουν την πορεία της. Να περάσει από το στάδιο του υποσχόμενου ταλέντου σε εκείνο του πρωταγωνιστή.

Αν το φινάλε της προηγούμενης χρονιάς ήταν η πρόγευση όσων μπορεί να προσφέρει, τότε η σεζόν που έρχεται ενδέχεται να είναι η χρονιά της οριστικής του καθιέρωσης. Και αν συμβεί αυτό, η ΑΕΚ δεν θα έχει απλώς κερδίσει έναν παίκτη πρώτης γραμμής για τη δική της προσπάθεια. Θα έχει στα χέρια της ένα περιουσιακό στοιχείο με προοπτική να εξελιχθεί στην επόμενη μεγάλη πώληση του συλλόγου.

Πλέον το ζητούμενο δεν είναι αν ο Ζίνι μπορεί να αντέξει το βάρος της φανέλας. Το έδειξε όταν κρινόταν ο τίτλος. Το ερώτημα είναι μέχρι πού μπορεί να φτάσει.