Στ’ αλήθεια μοιάζει και είναι αδιανόητο ότι μπαίνουμε στη διαδικασία να συζητάμε ότι υπάρχουν άνθρωποι στην ΕΠΟ και γενικά στο ελληνικό ποδόσφαιρο και πρωτάθλημα, που μετά τη σεζόν που ολοκληρώθηκε να σκέφτονται την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση των Ελλήνων διαιτητών, μιλάμε για επική λανθασμένη εισήγηση έστω για συζήτηση. Βέβαια εδώ ισχύει κάτι εντελώς διαφορετικό μιας και αυτό συμβαίνει γιατί θέλουν να το περάσουν και αρχίζουν να το ψάχνουν, να μετράνε δυνάμεις και συμπαίκτες, για κάτι το οποίο δεν δικαιολογείται να υπάρχει ούτε σα σκέψη, από όπου και να το κοιτάξει και να το πιάσει κανείς, πραγματικά δεν προκύπτει καν μισή αιτία να μπει στη διαδικασία κάποιος να το σκεφτεί εκτός αν αφορά άλλους λόγους έξω από τους καθαρά αγωνιστικούς. Δεν εννοώ αποκλειστικά να εξυπηρετηθούν συμφέροντα της ομάδας που μοιάζει να έχει τον έλεγχο στην ομοσπονδία, αλλά κάτι πέρα από κάθε φαντασία, διότι πραγματικά θέλω να ψάξω κάτι να βρω για να μην είναι μόνιμα δικό μας κακό το μυαλό και οι σκέψεις.

Για να είμαι ειλικρινής αν πρέπει να συμβεί κάτι σχετικά με το ελληνικό πρωτάθλημα και τη καλύτερη και πιο καθαρή σε επίπεδο αποφάσεων και σφυριγματων είναι να απομακρύνουν όλους τους Έλληνες, αν όχι όλους να υπάρχουν βαριά 3 με 4 να παίζουν τα μικρομεσαία ματς, μιας και οι υπόλοιποι δεν κάνει να σφυρίζουν ούτε στα τρένα που έλεγε εύστοχα μια ψυχή… Αντικειμενικά λοιπόν η Επιτροπή Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου της ΕΠΟ αντί να ψάχνεται να δει αν σηκώνει να γίνει ψηφοφορία στο ενδεχόμενο να παμε σε ένα πρωτάθλημα με Έλληνες διαιτητές και στα ντέρμπι, με …μπαμπούλα τον ξένο στο VAR. Θα έπρεπε να εξετάζουν τη πιθανότητα να αυξηθούν οι ξένοι διαιτητές που θα σφυρίξουν στο πρωτάθλημα τη νέα σεζόν και σε καμία των περιπτώσεων να μειωθεί ο αριθμός εκείνων που έρχονται από το εξωτερικό και έχουν διασφαλίσει σε απόλυτο βαθμό την ανταγωνιστικότητα και την απόδοση δικαιοσύνης στη συντριπτικήπλειοψηφία των μεγάλων αγώνων…

Δηλαδή πραγματικά είναι τόσο μεγάλη η ανταπόκριση των ξένων διαιτητών που είδαμε την επιστροφή του κόσμου στα γήπεδα, πρωταθλήματα που κατακτήθηκαν δίχως κανείς να αμφισβητεί τον τελικό νικητή, ας μη πάμε και μακριά αλλά στις τελευταίες δυο σερί σεζόν, με την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό να κατακτούν τον τίτλο, αλλά και την αναγνώριση από όλους πώς συνιστούσαν την ομάδα που άξιζαν να βρεθούν στην κορυφή του μαραθώνιου που είναι η Superleague! Κανένα ματς δεν υπάρχει να αμφισβητεί κάποιος τις διαιτητικές αποφάσεις σε οποιοδήποτε ντέρμπι στη διαδικασία των play offs (γιατί κατά τη διάρκεια έχουνμε δει… εργάκια καλά) και ακόμη αν κάποια ομάδα είχε παράπονα, ήταν προφανώς χαλαρά και όλοι, μα όλοι, αναγνώρισαν ότι δεν έπαιξε κανένα ρόλο στη διαδικασία κατάκτησης του πρωταθλήματος κάποια, ή κάποιες διαιτητικές αποφάσεις στη διάρκεια των αγώνων στα play offs!

Αντιθέτως με τους Έλληνες διαιτητές γίναμε… σοφότεροι με τη αρνητική έννοια της πρότασης και όχι τη θετική: ζήσαμε σε τουλάχιστον 6 με 8 αγωνιστικές να βλέπουμε ίδιες φάσεις και εντελώς διαφορετικές αποφάσεις ανάλογα τον διαιτητή που σφύριζε (και όπως λένε οι κακές γλώσσες που δεν τις πιστεύουμε: “και ανάλογα την ομάδα του big 4 που σφύριζαν”). Υπήρξαν ματς (Σάββατο με Κυριακή την ίδια αγωνιστική) όπου δυο φάσεις ίδιες είχαν διαφορετική απόφαση.  Στη μια φάση για παράδειγμα αποφασίστηκε να είναι πέναλτι και ακριβώς η ίδια σε άλλο γήπεδο δόθηκε φάουλ υπέρ του αμυνόμενου, ή απλά να μην καταλογίζεται) και να συμφωνούν τα VAR τα …εγχώρια επίσης προφανώς (δεν αναφέρομαι στα ματς με ξένους στο κοντρόλ). Μιλάμε για επικά πράγματα τη στιγμή που οι ανακοινώσεις και τα εγκληματικά λάθη ήταν μόνιμος συνοδοιπόρος της σεζόν στην Superleague!

Αν πάμε να εστιάσουμε και στην ΑΕΚ που μας απασχολεί αποκλειστικά και πρέπει να το δούμε μεταξύ Ελλήνων και ξένων διαιτητών, νομίζω ότι δεν τίθεται κανένα θέμα, ειδικά με όσα αίσχη γίνονταν στα ματς της Ένωσης και δη το πώς την αντιμετώπιζαν οι Έλληνες ρέφερι. Όπου Δικέφαλος και παίκτης του εκεί και ένας Έλληνας διαιτητής να δείξει την κίτρινη κάρτα, πραγματικά απίθανοι, δίχως ντροπή το τερμάτισαν! Αλλά να ήταν μόνιμο οι κάρτες, μια ματιά στο ματς Βόλος – ΑΕΚ ξανά και πείτε μου τι σφύριζε ο τύπος και γιατί δεν βρήκε τον ρυθμό που ήθελε και είχε τότε η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς. Σε αυτά τα αισχρά σφυρίγματα που δεν σε αφήνουν να παίξεις ποδόσφαιρο, τη στιγμή μάλιστα που  επιτρέπεις στον αντίπαλο το αντίθετο, αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα (και ο πλέον κάφρος αντίπαλης ομάδα) την πρόθεση και τη σκοπιμότητα…

Η συζήτηση λοιπόν στην ΕΠΟ θα έπρεπε να ήταν πώς να καταφέρουμε να περιορίσουμε κι’ άλλο τους Έλληνες και να αυξήσουμε τους ξένους διαιτητές και όχι το αντίθετο!

photo credits: intime

Πηγή: enwsi.gr