Η κατάκτηση του 14ου πρωταθλήματος ανήκει πλέον στην ιστορία της ΑΕΚ. Ήταν η επιβράβευση μιας χρονιάς που είχε σωστές αποφάσεις, σταθερότητα και κυρίως συνέπεια από όλους όσοι κλήθηκαν να υπηρετήσουν το κοινό σχέδιο.

Από τη διοίκηση έως τον προπονητή και από εκείνον μέχρι τα αποδυτήρια, η Ένωση πέτυχε να λειτουργήσει ως ένα σύνολο που δεν αποπροσανατολίστηκε όταν βρέθηκε απέναντι στις δυσκολίες. Αυτό, όμως, είναι ίσως και το σημαντικότερο κέρδος ενόψει της νέας σεζόν, γιατί δεν αποτελεί απλώς μια ευχάριστη ανάμνηση αλλά έναν οδηγό για όσα ακολουθούν.

Οι τίτλοι δεν εγγυώνται ποτέ τους επόμενους τίτλους. Προσφέρουν, όμως, την εμπειρία και τη γνώση για το πώς μπορεί να επαναληφθεί μια επιτυχημένη διαδρομή. Στην ΑΕΚ γνωρίζουν πολύ καλά ότι το καλοκαίρι που «τρέχει» είναι διαφορετικό από το προηγούμενο.

Πέρυσι η ομάδα ξεκινούσε μια νέα προσπάθεια μέσα σε αβεβαιότητα και με αρκετές πληγές από το παρελθόν. Σήμερα ξεκινά από μια θέση ισχύος, έχοντας όμως μπροστά της την ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση της επιβεβαίωσης. Και η επιβεβαίωση έρχεται μόνο όταν δεν ξεχνάς τον τρόπο με τον οποίο έφτασες στην κορυφή.

Η μεγαλύτερη παρακαταθήκη δεν είναι το τρόπαιο

Αν κάτι απέδειξε η περυσινή χρονιά, είναι ότι η υπομονή και η εμπιστοσύνη σε ένα πλάνο αποδίδουν πολύ περισσότερο από τις αποφάσεις που λαμβάνονται υπό το βάρος της στιγμής. Υπήρξαν βραδιές που η ΑΕΚ δεν έπεισε, αποτελέσματα που δημιούργησαν ερωτήματα και περίοδοι κατά τις οποίες η συζήτηση γύρω από την ομάδα έγινε πιο έντονη. Σε καμία από αυτές τις περιπτώσεις, όμως, δεν εγκαταλείφθηκε το σχέδιο.

Η διοίκηση επέλεξε να στηρίξει τον Μάρκο Νίκολιτς όταν ήταν εύκολο να παρασυρθεί από την πίεση της καθημερινότητας. Ο προπονητής, από την πλευρά του, δεν άλλαξε τον τρόπο δουλειάς του επειδή αυξήθηκε η κριτική, ενώ οι ποδοσφαιριστές συνέχισαν να υπηρετούν μια συγκεκριμένη ποδοσφαιρική φιλοσοφία ακόμη και όταν τα αποτελέσματα δεν ήταν πάντα εκείνα που θα ήθελαν.

Εκεί ακριβώς χτίστηκε το πρωτάθλημα. Όχι στις εύκολες νίκες ούτε στις μεγάλες βραδιές, αλλά στις στιγμές που η ομάδα αρνήθηκε να χάσει την ψυχραιμία της. Όταν η μπάλα σταμάτησε στο δοκάρι, δεν ακολούθησε πανικός. Όταν η γκρίνια μεγάλωσε, δεν ήρθαν βιαστικές αποφάσεις. Και όταν η πίεση έγινε μεγαλύτερη, όλοι παρέμειναν πιστοί στον ρόλο τους.

Η νέα σεζόν απαιτεί την ίδια συνταγή

Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο μάθημα που αφήνει πίσω της η περυσινή επιτυχία. Η ΑΕΚ δεν χρειάζεται να ανακαλύψει έναν καινούργιο δρόμο αλλά να ακολουθήσει με την ίδια συνέπεια εκείνον που την οδήγησε στην κορυφή. Γιατί οι συνθήκες θα αλλάξουν, οι απαιτήσεις θα αυξηθούν και οι αντίπαλοι θα παρουσιαστούν ακόμη πιο έτοιμοι να αμφισβητήσουν τα κεκτημένα της, όμως οι βασικές αρχές δεν αλλάζουν.

Ο Νίκολιτς γνωρίζει πλέον πολύ καλύτερα το περιβάλλον στο οποίο εργάζεται, η διοίκηση έχει αποδείξει ότι δεν λειτουργεί με γνώμονα την επικοινωνία της στιγμής και το αγωνιστικό τμήμα μπαίνει στη νέα χρονιά έχοντας κοινές εμπειρίες, επιτυχίες αλλά και δυσκολίες που ξεπεράστηκαν. Αυτή είναι μια βάση που δεν αγοράζεται με μεταγραφές και δεν δημιουργείται μέσα σε λίγες εβδομάδες προετοιμασίας.

Φυσικά, κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει ότι η επόμενη σεζόν θα εξελιχθεί με τον ίδιο τρόπο. Το ποδόσφαιρο δεν λειτουργεί με εγγυήσεις και κάθε χρονιά γράφει τη δική της ιστορία. Εκείνο που μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα είναι ότι η ΑΕΚ έχει ήδη στα χέρια της τον καλύτερο δυνατό οδηγό για να διεκδικήσει ξανά τους στόχους της.

Το περυσινό πρωτάθλημα δεν ήταν μόνο ένας τίτλος που μπήκε στην τροπαιοθήκη. Ήταν η απόδειξη ότι όταν μια ομάδα έχει ξεκάθαρο σχέδιο, ανθρώπους που πιστεύουν σε αυτό και διοίκηση που δεν εγκαταλείπει τις επιλογές της με την πρώτη δυσκολία, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να
παραμένει πρωταγωνίστρια.

Εφόσον η ΑΕΚ θέλει να συνεχίσει να βρίσκεται στην κορυφή, δεν χρειάζεται να αλλάξει τη συνταγή που την οδήγησε εκεί. Χρειάζεται απλώς να τη θυμάται κάθε φορά που η διαδρομή θα γίνεται πιο δύσκολη, γιατί ακριβώς τότε κρίνονται οι μεγάλες ομάδες.