Η φετινή καλοκαιρινή προετοιμασία της ΑΕΚ έχει έναν σταρ. Μετά από πολλά χρόνια. Προσέξτε, δεν λέω πως είναι η πρώτη φορά μετά από καιρό, που η ΑΕΚ έχει έναν πολύ σπουδαίο παίχτη στην προετοιμασία της. Αλίμονο να ήταν έτσι. Όμως ο Γιόβιτς δεν είναι απλώς ένας παιχταράς. Είναι ένας σταρ. Λάμπει ποδοσφαιρικά μέσα στο γήπεδο. Ξεχωρίζει.

Ξεχωρίζει και έξω απ’ αυτό. Την Πέμπτη, στο τέταρτο γήπεδο του προπονητικού κέντρου που δουλεύει η ΑΕΚ και το οποίο είναι πλαστικό και δεν το χρησιμοποιούν, είχε μαζευτεί ένα τσούρμο πιτσιρικάδες για να παίξουν μπάλα. Όχι πολύ μικροί σε ηλικία. Ήταν 20άρηδες έως και 22άρηδες. Περνούσαν από μπροστά τους οι παίκτες της ΑΕΚ για να πάνε στα αποδυτήριά. Δεν έγιναν σημασία και συνέχιζαν να κάνουν σουτάκια για προθέρμανση. Πέρασε ο Γιόβιτς και κοκκάλωσαν και χάζευαν. Ένας απ’ αυτούς έτρεξε να πάρει υπογραφή στα παπούτσια του. Από τον σταρ Γιόβιτς.

Μου θύμισε να πω την αλήθεια, εκείνο το καλοκαίρι που πάλι εδώ στην Ολλανδία αλλά στο Άρνεμ τότε, είχε πάει προετοιμασία η ΑΕΚ και είχε και τον Ριβάλντο. Πάλι και τότε, έκανε γκελ παντού, ακόμα και σε κόσμο που δεν ήταν Έλληνες και δεν είχαν σχέση με την ΑΕΚ. Το ίδιο περίπου, συμβαίνει και τώρα με τον Γιόβιτς. Δηλαδή θυμάμαι καθόμουν δίπλα με τους δημοσιογράφους της Φίτεσε την προηγούμενη εβδομάδα στο φιλικό και μόλις πέρασε από μπροστά τους ο Γιόβιτς για προθέρμανση σήκωσαν αμέσως κινητό για βίντεο.

Αφήνω τα έξω από το γήπεδο και μπαίνω σ’ αυτά εντός του γηπέδου. Ο Γιόβιτς είναι φέτος εδώ από την πρώτη μέρα της προετοιμασίας. Στο πρώτο στάδιο της προετοιμασίας, ήταν απ’ αυτούς που είχαν την καλύτερη εικόνα μέσα στο γήπεδο. Ξεχώριζε. Πιθανότατα διότι εκτός όλων των άλλων, αυτή την συμμετοχή σε προετοιμασία αισθανόταν και ο ίδιος πως την είχε πολύ ανάγκη, διότι είχε μιλήσει για το πως πολύ του στοίχισε πως δεν το είχε κάνει πέρυσι.

Έχει ένα ενδιαφέρον ο ρόλος που τον χρησιμοποιεί ο Νίκολιτς. Ειδικά τώρα που πλέον όλο και περισσότερο δουλεύει σταθερά με τον Βάργκα δίπλα του. Ο Γιόβιτς τραβιέται όλο και περισσότερο σε μέτρα μακριά από την περιοχή και παίρνει όλο και πιο πολύ την μπάλα στα πόδια για να κάνει παιχνίδι. Το είδαμε πολύ αυτό στο τελευταίο φιλικό με την Γκρόνιγκεν. Σχεδόν δεκάρι έπαιζε ο Γιόβιτς και άπλωνε το παιχνίδι της ΑΕΚ. Το βλέπουμε και τώρα στις ασκήσεις τακτικής.

Ο Γιόβιτς είναι ένας επιθετικός που το έχει το σκοράρισμα. Αλλά είναι και ένας παίκτης που ξέρει πολύ καλά τι να κάνει την μπάλα, όταν την είχε στα πόδια του. Δεν είναι απ’ αυτούς που θα πάει στο ένας εναντίον ενός ή που θα φτιάξει μόνος του μια φάση, όπως μπορεί να κάνει ο Ζίνι. Όμως είναι ένας παίκτης με πολύ ποιοτικά κτυπήματα στην μπάλα και με ποιότητα στον τρόπο που βλέπει γήπεδο.

Στο πρώτο μισό της περυσινής σεζόν και χωρίς τον Βάργκα δίπλα του, αυτή την ποιότητα του Γιόβιτς σ’ αυτό το κομμάτι του παιχνιδιού, ο Νίκολιτς δεν μπορούσε να την εκμεταλλευτεί. Αναγκαστικά τον ήθελε μέσα στο κουτί. Που και εκεί προφανώς μπορεί να κάνει δουλίτσα ο Γιόβιτς, γιατί την εκτέλεση την έχει. Ξέρει να βάζει γκολ. Η δουλειά του είναι. Φορ είναι και όχι δεκάρι.

Με τον Βάργκα δίπλα του ωστόσο, ο Σέρβος μπορεί να πάρει έναν εντελώς άλλο ρόλο μέσα στο γήπεδο. Πολλές φορές τον είχε στο δεύτερο μισό της περυσινής σεζόν. Αλλά πλέον ο Νίκολιτς θέλει να τον δουλέψει ακόμα περισσότερο ήδη από το κτίσιμο της ομάδας στην προετοιμασία. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως ο Σέρβος θα βγάλει τον Γιόβιτς από τον χώρο δράσης του και θα του αφαιρέσει την εκτέλεση, φαίνεται πως θέλει να του δώσει και περισσότερες οργανωτικές αρμοδιότητες.

Έναν ρόλο σύνθετο και προφανώς πολύ κομβικό, στο αγωνιστικό μοντέλο της ΑΕΚ. Έναν ρόλο που όχι απλώς μπορεί να τον υπηρετήσει ο Γιόβιτς, αλλά επιτρέπει και στον Νίκολιτς να αξιοποιήσει όλες τις πτυχές της ποιότητας που διαθέτει ο Σέρβος. Εξάλλου μεταξύ μας, πρώτος σκόρερ βγήκε ο Λούκα στην πρωταθληματική σεζόν. Ωστόσο γι αυτό που πάντα θα τον θυμόμαστε, είναι η μαγική ασίστ που έδωσε στο γκολ – τίτλου του Ζοάο Μάριο στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στη Νέα Φιλαδέλφεια.