Το Μουσείο Ιστορίας της ΑΕΚ έκανε ένα εντυπωσιακό αφιέρωμα στον μυθικό Κώστα Νεστορίδη, στο πλαίσιο της δράσης «Τα πρόσωπα που έγραψαν την ιστορία μας».

Στη σχετική ανάρτηση το Μουσείο έγραψε χαρακτηριστικά:

Το σημερινό αφιέρωμα στο πλαίσιο της δράσης «Τα πρόσωπα που έγραψαν την ιστορία μας» είναι πιο μεγάλο από τα συνηθισμένα. Κι αυτό γιατί αφορά αφορά έναν πολύ μεγάλο, έναν από τους κορυφαίους Έλληνες ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Για όσους τον πρόλαβαν, ΤΟΝ κορυφαίο: τον Κώστα Νεστορίδη. Πάμε λοιπόν να τον γνωρίσουμε ακόμη καλύτερα, σε αυτό το αφιέρωμα-γίγας, από τα παιδικά του χρόνια στη Δράμα, τα πρώτα ποδοσφαιρικά βήματα στην Καλλιθέα και το Μοσχάτο, τον Πανιώνιο και βέβαια, τη μεγάλη του αγάπη, την Α.Ε.Κ.

Κώστας Νεστορίδης

Ο Κώστας Νεστορίδης γεννιέται στη Δράμα στις 15 Μαρτίου 1930. Στο τέλος του 1936 ο ποντιακής καταγωγής, αγωγιάτης πατέρας του, προβληματισμένος από την έλλειψη δουλειάς στη Δράμα, μετακομίζει την πενταμελή οικογένειά του στην Αθήνα. Εκεί κατορθώνει να βρει εργασία και, με τη συνεισφορά και του μεγαλύτερου γιού του, του Χρήστου, που κάνει μεροκάματα σ’ ένα τσαγκαράδικο, εγκαθιστά την οικογένεια σε ένα φτωχικό σπίτι στην Καλλιθέα.

Τα χρόνια περνούν, η οικογένεια τα φέρνει δύσκολα βόλτα, έρχεται και η Κατοχή. Ο μικρός Κώστας προσπαθεί να βοηθήσει, αλωνίζοντας τις γειτονιές και πουλώντας τσιγάρα. Παράλληλα, στον λίγο ελεύθερο χρόνο του, παίζει ποδόσφαιρο με τα παιδιά της γειτονιάς. Πάλι στο δρόμο, εκεί που βγάζει και το ψωμί του.

Στη γειτονιά υπάρχει ένα σωματείο που ονομάζεται ΠΑΟ Καλλιθέας. Κάποιος από τους παράγοντές του βλέπει τον Νεστορίδη να παίζει στο δρόμο και αναγνωρίζει τα πρώτα δείγματα του ταλέντου του και εισηγείται στην ομάδα να τον δοκιμάσουν. Για τον Κώστα η προοπτική να φορέσει ποδοσφαιρικά παπούτσια και χρωματιστή φανέλα είναι δέλεαρ, στο οποίο δεν μπορεί να αντισταθεί. Κάνει ντεμπούτο στο β’ ημίχρονο ενός αγώνα και σημειώνει… 5 γκολ, πράγμα που έχει ως φυσικό επακόλουθο τη μονιμοποίησή του στην ενδεκάδα.

Με τις εμφανίσεις του αρχίζει να αποκτά όλο και περισσότερη φήμη. Το όνομά του δεν αργεί να φτάσει στα αυτιά του Κώστα Νεγρεπόντη, του παλιού μεγάλου άσου της Α.Ε.Κ., ο οποίος βρίσκεται σε αναζήτηση του κυνηγού που θα διαδεχτεί τον Κλεάνθη Μαρόπουλο στην Ένωση. Ο «Νεγκρό» έρχεται στην Καλλιθέα και παρακολουθεί τον Νεστορίδη αγωνιζόμενο. Αυτό που βλέπει δεν του αφήνει κανέναν ενδοιασμό. Μετά τον αγώνα τον πλησιάζει και του προτείνει να έρθει στην Α.Ε.Κ.

Τρεις μέρες αργότερα ο Κώστας Νεστορίδης περνάει το κατώφλι της Νέας Φιλαδέλφειας, για να προπονηθεί με την Ένωση. Με την πρώτη γίνεται ξεκάθαρο ότι ξεχειλίζει από ταλέντο, του προτείνουν λοιπόν να υπογράψει δελτίο. Αλλά ο δεκαεξάχρονος Κώστας διστάζει. Είναι άνεργος, η οικογένειά του πάμπτωχη, και το ποδόσφαιρο φαντάζει ως η μόνη διέξοδος για να βελτιώσουν την οικονομική τους κατάσταση. Οι παράγοντες της Α.Ε.Κ. τού υπόσχονται ότι θα φροντίσουν να διοριστεί στην Εταιρεία Υδάτων, όπου η Ένωση έχει διασυνδέσεις και έχουν προσληφθεί αρκετοί από τους ποδοσφαιριστές της. Ωστόσο, οι μέρες περνούν, ο διορισμός δεν έρχεται και ο Νεστορίδης εγκαταλείπει το όνειρο και επιστρέφει στην Καλλιθέα και στις κούτες με τα τσιγάρα του.

Αν τα αντανακλαστικά των παραγόντων της Α.Ε.Κ. είχαν λειτουργήσει καλύτερα, αν είχαν φροντίσει να τον αποκαταστήσουν, τότε ο Νεστορίδης θα μπορούσε να έχει παίξει στην Ένωση πάνω από 10 χρόνια νωρίτερα, και η ιστορία του συλλόγου, του ιδίου αλλά και του ελληνικού ποδοσφαίρου να έχει γραφτεί πολύ διαφορετικά. Αλλά με τα «αν» δεν γράφεται ιστορία.

Ο Νεστορίδης βρίσκεται λοιπόν πίσω από εκεί που ξεκίνησε, στην Καλλιθέα. Κι ένα βράδυ, εκεί που κυκλοφορεί στο δρόμο ψάχνοντας να πουλήσει τσιγάρα, πέφτει πάνω σε έναν άνθρωπο, που πρόκειται να του αλλάξει τη ζωή: τον Κωστάρα. «Κωστάρας» είναι το παρατσούκλι του Κώστα Σωτηριάδη, που εκείνη την εποχή αγωνίζεται ως σέντερ φορ στον Πανιώνιο. Ο Σωτηριάδης γνωρίζει τον Νεστορίδη από την Καλλιθέα και τον παρακινεί να πάει στον σύλλογο της Νέας Σμύρνης για μία προπόνηση. Ο Νεστορίδης δεν έχει κάτι να χάσει. Έτσι, την επόμενη μέρα εμφανίζεται στην προπόνηση, φοράει ποδοσφαιρικά παπούτσια και αρχίζει να σκοράρει από κάθε σημείο και με τα δύο πόδια.

Οι παράγοντες του Πανιωνίου ενθουσιάζονται και του ζητούν αμέσως να υπογράψει δελτίο. Ο Νεστορίδης δεν έχει φυσικά φωτογραφίες, αλλά ο Σωτηριάδης πηγαίνει μία κοινή φωτογραφία που έχουν τραβήξει παλιότερα μαζί, και με αυτή τού βγάζουν το δελτίο, χωρίς καλά καλά να καταλάβει ο μικρός τι έχει συμβεί. Παρά την έκδοση του δελτίου όμως, δεν συνεχίζει να προπονείται στον Πανιώνιο, αλλά επιστρέφει στην Καλλιθέα και τη δουλειά του πλανόδιου μικροπωλητή. Ο καθημερινός αγώνας της βιοπάλης δεν αφήνει περιθώρια για μπάλα.

Λίγες εβδομάδες αργότερα έρχεται όμως επιτέλους η πρώτη πραγματική ευκαιρία του Κώστα Νεστορίδη να παίξει ποδόσφαιρο, βγάζοντας παράλληλα και το ψωμί του: ο ιδιοκτήτης της εταιρείας «Ινδιάνα» Καραμολέγκος, του προτείνει να έρθει να παίξει στην ομάδα του, την «Ελλάδα Μοσχάτου», στη Γ’ κατηγορία Πειραιά και να τον προσλάβει στο εργοστάσιό του με 8 δραχμές ημερομίσθιο. Ο Νεστορίδης δέχεται, αλλά εκμυστηρεύεται στον Καραμολέγκο τα σχετικά με το δελτίο στον Πανιώνιο. Ο τελευταίος δεν αποθαρρύνεται. Καταθέτει στην ΕΠΟ δελτίο του 16χρονου ποδοσφαιριστή Κωνσταντίνου Πρίντζου, που δεν είναι φυσικά άλλος από τον Νεστορίδη.

Με τον «Πρίντζο» ηγέτη και αρχισκόρερ η Ελλάς Μοσχάτου τα επόμενα δύο χρόνια θριαμβεύει. Μάλιστα, τη σεζόν 1947-1948 φτάνει στον τελικό του πρωταθλήματος, με αντίπαλο την Παλιά Κοκκινιά. Λίγο πριν αρχίσει ο αγώνας όμως, ένας οπαδός της Κοκκινιάς στην εξέδρα αναγνωρίζει τον Νεστορίδη και αρχίζει να τον φωνάζει με το πραγματικό του όνομα. Το κόλπο έχει αποκαλυφθεί.

Μπροστά στον κίνδυνο της βαριάς τιμωρίας για την ομάδα και τον ίδιο, ο Νεστορίδης δεν αγωνίζεται στον αγώνα και, μοιραία, η Ελλάς Μοσχάτου γνωρίζει την ήττα.
Εν όψει της νέας περιόδου οι παράγοντες της Ελλάδας απευθύνονται στον Πανιώνιο και ζητούν να τους παραχωρηθεί ο ποδοσφαιριστής με μεταγραφή, ωστόσο οι άνθρωποι του τελευταίου δεν αποδέχονται. Έτσι, με βαριά καρδιά ο Νεστορίδης αναγκάζεται να επιστρέψει στο σωματείο της Νέας Σμύρνης και από την περίοδο 1948-1949 αρχίζει να αγωνίζεται κανονικά και να ηγείται της επίθεσής του.

Το πρόβλημα του νεαρού άσου είναι όμως πλέον άλλο: οι συμπαίκτες του στον Πανιώνιο. Ενώ οι παράγοντες και οι φίλαθλοι της ομάδας είναι ενθουσιασμένοι με τον καινούργιο παίκτη, οι ποδοσφαιριστές τον κοιτάζουν «με μισό μάτι». Έτσι, με το δυσμενές κλίμα στα αποδυτήρια, ο Νεστορίδης αισθάνεται ξένο σώμα και, σε όλη την πρώτη περίοδο, δεν εγκαταλείπει την προσπάθεια να επιστρέψει στην ομάδα του Μοσχάτου. Η προσπάθειά του αυτή αναδεικνύεται και από τη σχετική από 23.1.1949 επιστολή του προς τη διοίκηση του Πανιωνίου, που συγκαταλέγεται στα τεκμήρια που μας έδωσε πρόσφατα η οικογένεια Νεστορίδη. Όλες οι προσπάθειές του να αποδεσμευτεί από τον Πανιώνιο πέφτουν στο κενό.

Με τον καιρό πάντως, η απόδοση του Νεστορίδη ανεβαίνει τόσο πολύ, που η σκέψη της μεταγραφής σε ομάδα της Γ’ Πειραιώς φαντάζει όλο και πιο ανεφάρμοστη. Και τη σεζόν 1950-1951 έρχεται η καταξίωση. Είναι πια ο αναμφισβήτητος ηγέτης της κυανέρυθρης επίθεσης και οδηγεί τον Πανιώνιο σε ιστορικές νίκες. Η πιο μεγάλη ίσως από αυτές σημειώνεται στις 8 Οκτωβρίου 1950, εναντίον της Α.Ε.Κ. στη Νέα Φιλαδέλφεια. Με δύο δικά του τέρματα ο Πανιώνιος επικρατεί της Ένωσης με 2-1 και βάζει τις βάσεις για τη μοναδική στην ιστορία του κατάκτηση του Πρωταθλήματος Αθηνών, τη σεζόν 1950-1951.

Ο Νεστορίδης συνεχίζει και τα επόμενα χρόνια να ηγείται του Πανιωνίου και καταξιώνεται ως ένας από τους κορυφαίους κυνηγούς του πρωταθλήματος, ενώ χρίζεται και διεθνής. Ωστόσο, με τον καιρό γίνεται όλο και πιο προφανές ότι έχει γίνει πια… πολύ μεγάλο ψάρι για την κυανέρυθρη λίμνη. Έτσι, το καλοκαίρι του 1955 γίνεται το μήλο της έριδος ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, οι οποίοι μπαίνουν σε πλειοδοτική διαδικασία προς τη διοίκηση του Πανιωνίου, που δείχνει πρόθυμη να συζητήσει τις προτάσεις τους.

Αυτό που δεν δείχνει το ίδιο πρόθυμη να κάνει είναι να συζητήσει με τον τρίτο εταίρο του ΠΟΚ, την Α.Ε.Κ., η οποία, κινούμενη έξυπνα και αποτελεσματικά, συμφωνεί με τον παίκτη και αποσπά τελικά την υπογραφή του. Η εξέλιξη προκαλεί τη μήνι των ανθρώπων του Πανιωνίου, οι οποίοι, παραμένουν αταλάντευτα αδιάλλακτοι στην άρνησή τους να συναινέσουν στη μεταγραφή, να δεχτούν τις συμβιβαστικές προτάσεις της Α.Ε.Κ. και να χορηγήσουν την ελευθέρας του παίκτη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τον προβλεπόμενο από τον κανονισμό της ΕΠΟ διετή αποκλεισμό του

Νεστορίδη.

Αν θέλει κανείς να επιμερίσει ευθύνες για την εξέλιξη, θα πρέπει να ξεκινήσει από την Α.Ε.Κ. Εκείνη είναι που έχει προσεγγίσει τον παίκτη κι έχει αποσπάσει την υπογραφή του, χωρίς πρώτα να έχει εξασφαλίσει τη συναίνεση του συλλόγου του. Αυτή είναι όμως η μία όψη του νομίσματος. Υπάρχει όμως και η άλλη όψη, που λέει ότι ο Πανιώνιος, λόγω και των «ενδοπροσφυγικών» αντιζηλιών, μάλλον δεν θα έτεινε ευήκοα ώτα σε προτάσεις της Α.Ε.Κ., ενώ δεν είχε ανάλογες… ευαισθησίες στην περίπτωση των «αιωνίων». Επομένως η Α.Ε.Κ., που ήθελε πολύ τον παίκτη, δεν είχε στην πραγματικότητα άλλον τρόπο για να τον αποκτήσει.

Όπως και να ‘χει το πράγμα, λόγω της διετούς τιμωρίας ο Νεστορίδης χάνει δύο από τα χρόνια της ακμής του, μη έχοντας το δικαίωμα στις σεζόν 1955-1956 και 1956-1957 να αγωνίζεται παρά μόνο σε φιλικές αναμετρήσεις της νέας του ομάδας. Ακόμη κι έτσι όμως, γίνεται φανερό ότι ο ποδοσφαιριστής αυτός είναι… άλλο επίπεδο, ένας ζογκλέρ των γηπέδων, που σκοράρει με όλους τους τρόπους, ντριπλάρει όποτε και όπως θέλει και έχει μια ευλύγιστη μέση, που τα «σπασίματά» της στέλνουν τους αμυντικούς να ξαπλώνουν στο έδαφος.

Από το 1957-1958 ο «Νέστορας» αρχίζει επιτέλους να αγωνίζεται με την Α.Ε.Κ. και στις επίσημες διοργανώσεις της ΕΠΟ και οι αριθμοί του… ζαλίζουν. Αναδεικνύεται πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος για πέντε διαδοχικές σεζόν, από το 1958 έως το 1963. Είναι ο απόλυτος σταρ του ελληνικού ποδοσφαίρου, ο επιθετικός – σόουμαν, που οι φίλαθλοι – όχι μόνο της Α.Ε.Κ. – πληρώνουν εισιτήριο για να δουν από κοντά. Κι εκείνος κάνει ό,τι μπορεί για να τους ευχαριστήσει, σε κάθε αγώνα σκέφτεται κάποιο καινούργιο κόλπο, κάποια νέα έμπνευση που θα συζητηθεί.

Έχει μείνει ονομαστό το περιστατικό με τον τερματοφύλακα του Ολυμπιακού Σάββα Θεοδωρίδη. Στις αρχές Ιανουαρίου του 1960 η Α.Ε.Κ. αντιμετωπίζει τον Ολυμπιακό και, την παραμονή του αγώνα, ο Νεστορίδης και ο Θεοδωρίδης φωτογραφίζονται για την «Αθλητική Ηχώ» μέσα στο γήπεδο. Ο επιθετικός της Α.Ε.Κ. δείχνει στον γκολκίπερ του Ολυμπιακού το δεξί παράθυρο της εστίας του, λέγοντάς του: «εδώ θα σου το βάλω». Η «Ηχώ» δημοσιεύει τη φωτογραφία και την προειδοποίηση. Την επομένη, στα πρώτα λεπτά του αγώνα, ο Νεστορίδης σκοράρει με δυνατό σουτ… στο δεξί παράθυρο της εστίας του Θεοδωρίδη. Το περιστατικό αποκτά θρυλικές διαστάσεις και γίνεται μάλιστα έμπνευση για να γραφτεί και ηχογραφηθεί το σχετικό τραγούδι από τον Βαγγέλη Περπινιάδη: «και σαν τον Νεστορίδη κανένας δεν θα βγει, να λέει πως η μπάλα εκεί θα καρφωθεί».

Τα χρόνια περνούν, ο Νεστορίδης αναγνωρίζεται καθολικά ως ο απόλυτος σταρ της Α.Ε.Κ. και του πρωταθλήματος, τα ατομικά του επιτεύγματα συνεχίζουν αμείωτα. Ο μεγάλος του στόχος παραμένει, ωστόσο, ανεκπλήρωτος: να οδηγήσει την Α.Ε.Κ. εκεί που έχει μία εικοσαετία να βρεθεί, στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η κατάκτηση του πρωταθλήματος είναι μία χαρά που οι Ενωσίτες έχουν να νιώσουν από το μακρινό 1940. Κάθε σεζόν ξεκινάει με όνειρα, που στο τέλος πάντα κάτι συμβαίνει και διαψεύδονται. Έτσι, το όνειρο έχει μετατραπεί σε συλλογικό καημό.

Η έλευση του μάγου Νεστορίδη στον σύλλογο έχει κάνει τον κιτρινόμαυρο κόσμο να αναθαρρήσει, ότι πλησιάζει η στιγμή της λύτρωσης. Και πράγματι, τη σεζόν 1950-1960 η στιγμή αυτή όλα δείχνουν ότι έχει επιτέλους έρθει. Την τελευταία αγωνιστική η Α.Ε.Κ. χρειάζεται μόλις έναν βαθμό στη Νέα Σμύρνη απέναντι στον «αδιάφορο» Πανιώνιο. Αλλά ακόμη κι αν χάσει, πρέπει ο δεύτερος Παναθηναϊκός να νικήσει με τρία γκολ διαφορά τον Ολυμπιακό μέσα στο Καραϊσκάκη, προκειμένου να την πιάσει στην πρώτη θέση. Για να χαθεί ο τίτλος πρέπει δηλαδή να συμβούν απίθανα πράγματα.

Και συμβαίνουν. Η Α.Ε.Κ. ηττάται στη Νέα Σμύρνη με 3-2 και ο Παναθηναϊκός συντρίβει τον Ολυμπιακό με 1-4! Ισοβαθμία, το πρωτάθλημα οδηγείται σε μπαράζ, όπου η Ένωση, σοκαρισμένη ακόμη από τα γεγονότα, χάνει με 2-1 και μαζί και τον τίτλο. Ο κόσμος της είναι έξαλλος, οι φίλαθλοι κυνηγούν τους ποδοσφαιριστές, η διοίκηση του Νίκου Γκούμα δέχεται βέλη αμφισβήτησης. Μέσα στο γενικό χάος ο Νεστορίδης εκφράζει την πρόθεση να σταματήσει το ποδόσφαιρο. Ευτυχώς για την Α.Ε.Κ., το ελληνικό ποδόσφαιρο και τον ίδιο, δεν επιμένει στην πρόθεσή του αυτή. Και τρία χρόνια αργότερα, οι θεοί του ποδοσφαίρου του χαρίζουν αυτό που τόσο ποθεί και αξίζει.

Είναι η σεζόν 1962-1963. Ο Παναθηναϊκός είναι κυρίαρχος και πρωταθλητής για τρεις διαδοχικές περιόδους. Η Α.Ε.Κ. είναι πάντως αρκετά ανταγωνιστική, ιδίως με την προσθήκη ενός νεαρού επιθετικού από τη Νικομήδεια, του Μίμη Παπαϊωάννου, ο οποίος έχει σχηματίσει αρμονικό δίδυμο με τον βετεράνο πλέον Νεστορίδη. Οι δύο μεγάλοι της Αθήνας διεκδικούν μέχρι τέλους το πρωτάθλημα, με τον Ολυμπιακό να ακολουθεί από κοντά. Στο τέλος όμως της σεζόν ο Παναθηναϊκός νικά την Α.Ε.Κ. στη Νέα Φιλαδέλφεια και δείχνει βέβαιος πρωταθλητής. Του αρκεί την τελευταία αγωνιστική μία ισοπαλία στο Καραϊσκάκη, απέναντι στον «αδιάφορο» Εθνικό, ώστε να κατακτήσει και τυπικά τον τίτλο.

Η ιστορία θυμίζει το 1960, και πράγματι επαναλαμβάνεται, αλλά αυτή τη φορά αντίστροφα! Ο Παναθηναϊκός γνωρίζει ήττα – σοκ από τον Εθνικό με 4-2, το πρωτάθλημα οδηγείται σε μπαράζ και η Α.Ε.Κ., που ευνοείται από τη διαφορά τερμάτων, κατακτά με την ισοπαλία 3-3 το πρώτο μεταπολεμικό της πρωτάθλημα! Ο Νεστορίδης, που έχει σημειώσει στον αγώνα γκολ από απευθείας… κόρνερ, κάνει την εκπληκτική δήλωση: «Τώρα πια δεν θέλω τίποτα άλλο από τη ζωή».
Αγωνίζεται ακόμη δύο χρόνια στην Α.Ε.Κ., κατακτώντας και το κύπελλο τη σεζόν 1963-1964. Τον Δεκέμβριο 1965 όμως έρχεται σε προστριβή με τη διοίκηση της Ένωσης και αποφασίζει να δοκιμάσει την τύχη του, στα 35 χρόνια του, στο πρωτάθλημα της μακρινής Αυστραλίας. Εκεί αγωνίζεται με τη φανέλα της Ελλάς Μελβούρνης μέχρι το τέλος του 1966, σκοράροντας συχνά και δείχνοντας ότι δεν ξέχασε την τέχνη. Επιστρέφει στην Ελλάδα τον Δεκέμβριο του 1966 και αγωνίζεται για λίγο στον Βύζαντα Μεγάρων. Κλείνει την καριέρα του την επόμενη σεζόν, αγωνιζόμενος ως παίκτης – προπονητής στη Β’ Εθνική και τον Αίαντα Σαλαμίνας. Αφού κρεμάει τα παπούτσια του επιδίδεται στην προπονητική, εργαζόμενος σε διάφορες ομάδες, μεταξύ των οποίων και σποραδικά, ως υπηρεσιακός προπονητής, στην αγαπημένη του Α.Ε.Κ., κοντά στην οποία θα παραμείνει μέχρι το τέλος της ζωής του.

Σημαντική στιγμή για τον ίδιο και για την Α.Ε.Κ. η παρουσία του στα εγκαίνια της Αγια Σοφιάς στις 30 Σεπτεμβρίου 2022. Ο Νέστορας δεν μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυα συγκίνησης την ώρα που αποθεώνεται από τους χιλιάδες φίλους της Α.Ε.Κ., ενώ η μορφή του καλύπτει τον ένα από τους τέσσερις πυλώνες του νέου γηπέδου.

Την επόμενη χρονιά, στις 12 Δεκεμβρίου 2023 φεύγει από τη ζωή, σε ηλικία 93 ετών. Δυστυχώς δεν προλαβαίνει να δει τα αποκαλυπτήρια του αγάλματός του, που κοσμεί τον χώρο έξω από τη θύρα των επισήμων της Αγια Σοφιάς.

Ο Κώστας Νεστορίδης υπήρξε χωρίς σοβαρή αμφισβήτηση το πιο ατόφιο ποδοσφαιρικό ταλέντο που γέννησε ποτέ αυτός ο τόπος. Η Α.Ε.Κ. ευτύχισε αυτός ο γίγαντας να φορέσει τη δική της φανέλα και να της δώσει την ώθηση και δυναμική που είχε ανάγκη, όταν έδειχνε στα μέσα της δεκαετίας του ’50 να μην μπορεί να κρατηθεί κοντά στους άλλους δύο μεγάλους. Τίμησε και αγάπησε τον σύλλογο αλλά και τιμήθηκε και αγαπήθηκε εξίσου. Θα εξακολουθήσει πάντα να βρίσκεται κοντά μας μέσα από το Μουσείο Ιστορίας της Α.Ε.Κ.

Στις φωτογραφίες:

1. Στα ξεκινήματά του στον Πανιώνιο.

2. Ανέκδοτη επιστολή του Κώστα Νεστορίδη προς τη διοίκηση του Πανιωνίου, με ημερομηνία 23.1.1949, στην οποία ζητεί να του δοθεί ελεύθερη μεταγραφή προς την «Ελλάδα Μοσχάτου». Ο Πανιώνιος δεν δέχτηκε το αίτημα.

3-6. Διάφορες φωτογραφίες με τη φανέλα του Πανιωνίου, στον οποίο αγωνίστηκε στο διάστημα 1948-1955.

7. Τον Οκτώβριο 1950 ο Πανιώνιος νικάει την Α.Ε.Κ. με 2-1, με δύο τρομερ΄γκολ του Νεστορίδη.

8. Φωτογραφία με ιδιόγραφη αφιέρωση προς τρεις συμπαίκτες του στον Πανιώνιο.

9. Η αρχή του μεταγραφικού σίριαλ Νεστορίδη. Τον Ιούνιο 1955 ο παίκτης πολιορκείται από ΠΑΟ – Ολυμπιακό, και ο Πανιώνιος είναι διαλλακτικός.

10. Ξαφνικά στις 9 Ιουλίου η είδηση σκάει σαν βόμβα: ο Νεστορίδης υπέγραψε στην Α.Ε.Κ. και «έφυγε προς άγνωστον κατεύθυνσιν!»

11. Μια εβδομάδα αργότερα παίζει τον πρώτο του φιλικό αγώνα με την κιτρινόμαυρη φανέλα και σημειώνει μάλιστα και το πρώτο του γκολ.

12-13. Μέχρι το τέλος των μεταγραφών στις 31 Ιουλίου ο Πανιώνιος κάνει διάφορες κινήσεις προκειμένου να ανατρέψει την κατάσταση. Ωστόσο, παρά τα διάφορα διαδιδόμενα και γραφόμενα περί επιστροφής του παίκτη στον Πανιώνιο ή υποχώρηση της Α.Ε.Κ., τίποτα δεν αλλάζει.

14. Αρχίζει στην Α.Ε.Κ. η εποχή Νεστορίδη, το 1955 μόνο στα φιλικά, από το 1957 και στα επίσημα. Ο Νέστορας γίνεται ο ηγέτης της Ένωσης, που σκοράρει με κάθε τρόπο και συναρπάζει τα πλήθη.

15. Ως αρχηγός της Α.Ε.Κ. με τον αρχηγό του Ολυμπιακού, Κώστα Πολυχρονίου.

16. Στα χέρια των συμπαικτών του μετά από κάποιο από τα εντυπωσιακά του γκολ, το 1960.

17. Η περίφημη φωτογραφία όπου, παραμονή ντέρμπι με τον Ολυμπιακό το 1960, λέει στον Σάββα Θεοδωρίδη που θα βάλει το γκολ.

18. Πρωτοσέλιδο στο περιοδικό World Soccer το 1962.

19. Φωτογραφίες του 1954, από τον αρραβώνα του με τη μετέπειτα σύζυγό του, Ελένη, με την οποία παντρεύτηκαν το 1955.

20. Σκίτσο του Κώστα Νεστορίδη από το 1960.

21. Απογοητευμένος μετά την απώλεια του τίτλου το 1960 δηλώνει ότι σκέφτεται να σταματήσει το ποδόσφαιρο.

22. Στα χέρια των φιλάθλων της Α.Ε.Κ. μετά το νικηφόρο μπαράζ του 1963. Κατακτά επιτέλους τον πρώτο τίτλο της καριέρας του.

23. Η Α.Ε.Κ. κατακτά το πρωτάθλημα του 1963 και ο Νεστορίδης δηλώνει: «τώρα πια δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή»!

24. Χαρακτηριστική φωτογραφία του Κώστα Νεστορίδη να έχει στείλει τη μπάλα στα δίχτυα και να πανηγυρίζει.

25. Στον αγώνα εναντίον του Ηρακλή το 1963 σημειώνει 5 γκολ.

26. Με τον Μίμη Παπαϊωάννου συνέθεσαν τρομερό δίδυμο. Κατά σύμπτωση, έφυγαν από τη ζωή με απόσταση λίγων μηνών, το 2023.

27. Με τον Φέρεντς Πούσκας το 1965, στο φιλικό όπου η Α.Ε.Κ. κοίταξε στα μάτια τη μεγάλη Ρεάλ Μαδρίτης.

28. Προπονητής στην Α.Ε.Κ., το 1983.

29. Στα εγκαίνια της Αγια Σοφιάς τον Σεπτέμβριο 2022, με τους γιους του Αντώνη και Γιώργο, αποθεώνεται από τους χιλιάδες Ενωσίτες.

30. Η οικογένεια του Κώστα Νεστορίδη στα αποκαλυπτήρια του αγάλματος του θρυλικού άσου, το 2024.

Δείτε την ανάρτηση: