Ζόρικη στιγμή. Από εκείνες, που εύχεσαι να καθυστερήσουν πολύ και να μην χρειαστεί να καταπιαστείς. Ειδικά τώρα που η ΑΕΚ έρχεται από μια μαγική χρονιά και έχει όλες τις προδιαγραφές να κάνει ακόμα καλύτερο το μέλλον της με την διεκδίκηση του τρεμπλ, αλλά και την επιστροφή στην ελίτ της Ευρώπης μέσω της συμμετοχής στο Τσάμπιονς Λιγκ. Μόλις μία μέρα, έπειτα από την επικύρωση πως ο Πινέδα ήταν ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής της περυσινής σεζόν και εκείνος που πέτυχε το ομορφότερο γκολ στον θρίαμβο τίτλου επί του ΠΑΟΚ, η «κιτρινόμαυρη» κοινωνία τον αποχαιρετά.

Ο Πινέδα είναι μια ξεχωριστή περίπτωση. Δεν επιχείρησε ποτέ να «παίξει» με τον κόσμο, δεν πούλησε οπαδιλικί και επέτρεπε σταθερά σε κάθε μεταγραφική περίοδο στους εκπροσώπους του να ανοίγουν σαπουνόπερες κουραστικές και βαρετές, σαν την Χουανίτα την παρθένα. Από την άλλη, ήταν τόσο μεγάλη η ποιότητα που έβγαζε στο γήπεδο, που όταν έμπαινε σε αυτό ο κοντός με το 13, πίστευες πως το πράγμα πάντα θα ισιώσει. Γιατί είναι αλήθεια, πως και στην μέτρια μέρα του, ήταν πάντα καλός.

Τα νέα δεδομένα

Η σταθερή «Πινεδιάδα» κάθε μεταγραφικής περιόδου, είχε φτάσει να μοιάζει στα μάτια των ΑΕΚτζήδων σαν την ιστορία με τον Πέτρο και τον λύκο. Τώρα όμως, αυτό το καλοκαίρι τα δεδομένα είχαν αλλάξει. Ο Πινέδα μπήκε στον τελευταίο χρόνο του συμβολαίου του και άρα η δική του επιθυμία είχε ακόμα μεγαλύτερη αξία συγκριτικά με το παρελθόν, έμεινε αρκετό καιρό στο Μεξικό λόγω Παγκοσμίου Κυπέλλου και άρα «ψήθηκε» με την προοπτική της επιστροφής και βέβαια, πήγε στην Μοντερέι ο Αλμέιδα, που αποτελεί πάντα τον ποδοσφαιρικό του μέντορα.

Εχοντας μάλιστα ως δεδομένη εξ αρχής αυτήν την περιβόητη ρήτρα των 8 εκατ. ευρώ, σε συνδυασμό με όλα τα παραπάνω, τα πράγματα έγιναν μονόδρομος. Ουσιαστικά, η ΑΕΚ ήταν εγκλωβισμένη σε αυτήν την υπόθεση και δεν είχε πολλά διαπραγματευτικά ατού στα χέρια της. Κατάφερε τουλάχιστον να πάρει ατόφιο το ποσό (και κάτι παραπάνω), να το προσαρμόσει στις δικές της οικονομικές προτεραιότητες και βέβαια να μην ανοίξει υπερβολικά χρονικά, ώστε να έχει χρόνο για την αντικατάσταση.

Τα ερωτηματικά και οι λύσεις

Αντιλαμβάνομαι, με βασανίζει κι εμένα, πως υπάρχει μπόλικη κουβέντα για το κατά πόσον είναι ικανοποιητικό το ποσό. Σε ένα καλοκαίρι που ο Κοστίνια πωλείται 11 εκατ. ευρώ για παράδειγμα, για τον 30χρονο καλύτερο παίκτη του πρωταθλήματος φαντάζουν λίγα. Βέβαια, μεταπωλητική αξία δεν έχει και ουδείς θα ερχόταν να δώσει περισσότερα. Εδώ δεν έδιναν τα 8 και ήδη κάποιοι εκεί στην Μοντερέι γκρινιάζουν. Αλλά έτσι ήταν το παιχνίδι, έτσι έπρεπε να παίξει. Και ίσως να ήταν ακόμα μια καλή αφορμή για να κατανοήσουν κάποιοι τα περί προσωπολατρίας και πως αντιμετωπίζει ο καθένας την κατάσταση. Ας το αφήσουμε εδώ, να μην ξύνουμε πονεμένες ιστορίες.

Στο δια ταύτα, το κρίσιμο στην υπόθεση δεν είναι να κλαις πάνω από το χυμένο γάλα και να τα βάζεις με την μοίρα σου. Χωρίς να μειώνει σε τίποτα την αξία του Πινέδα, σας θυμίζω πως η ΑΕΚ τον πήρε όταν βρισκόταν μεταξύ πάγκου και εξέδρας στην Θέλτα. Εδώ του δόθηκαν όλες οι ευκαιρίες να αναδειχθεί και να απογειωθεί. Οσο καλός και εάν είναι ένας παίκτης, η ομάδα είναι πάντα εκείνη που κάνει την διαφορά. Πυλώνας, τεράστιο κομμάτι ο Πινέδα, αλλά η ομάδα έχει σημασία και αυτό είναι τώρα το μείζον.

Τι θα κρίνει την επιτυχία

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ…