Από πέρυσι, ήδη από την καλοκαιρινή προετοιμασία, ο Νίκολιτς μας είχε δείξει πως είναι ένας άνθρωπος που εμπιστεύεται πρώτον την δουλειά του και δεύτερον τους συνεργάτες του και γι αυτό και δεν αγχώνεται. Για παράδειγμα, πέρυσι τέτοια εποχή, η ΑΕΚ είχε μπροστά της τρείς ευρωπαϊκούς προκριματικούς γύρους που ήταν υπόθεση ζωής και θανάτου χωρίς περιθώριο λάθους, είχε χτυπητά κενά το ρόστερ, αλλά ο κόουτς ήταν ήρεμος.

Επέμενε σ’ αυτό που ήθελε, κτυπούσε καμπανάκια για τις ανάγκες, αλλά ποτέ δεν έδειχνε την αίσθηση, πως είχε χάσει τον ύπνο του. Και το αποτέλεσμα , εκτός από την δουλειά του και την δουλειά του Ριμπάλτα που εμπιστευόταν, δικαίωσε και την ηρεμία του. Προφανώς και τώρα ούτε είχε (ούτε πρόκειται να έχει ποτέ) χάσει την εμπιστοσύνη στην δουλειά του, πλέον στα παιδιά του που είναι οι παίκτες, αλλά και στους συνεργάτες του.

Όμως από τον τρόπο που η ΑΕΚ το πάλεψε, το πίεσε και το προσπάθησε να κερδίσει ακόμα και το τελευταίο δευτερόλεπτο στο να κλείσει και μάλιστα όσο το δυνατόν πιο γρήγορα την υπόθεση του Κάιρινεν, καταλαβαίναμε πως ο Νίκολιτς δεν κοιμόταν τόσο ήσυχος. Ο Φινλανδός έκανε ιατρικές εξετάσεις στο Άμστερνταμ και τακτοποίησε αχάραγα όλες τις εκκρεμότητες της μεταγραφής για να μπορέσει να υπογράψει, μόνο και μόνο για να μπορέσει να μπει από το πρωί στις προπονήσεις.

Ούτε μέχρι το… απόγευμα δεν μπορούσε να περιμένει ο Νίκολιτς και ας είναι η απογευματινή μόλις η τρίτη προπόνηση στην δεύτερη μέρα εδώ στο Άπελντορν. Είναι πολύ προφανές, πως η μεταγραφή που έκαιγε τον κόουτς περισσότερα από κάθε άλλη φετινή, ήταν αυτή του χαφ. Όχι οποιοδήποτε χαφ. Του συγκεκριμένου χαφ. Το ζήτημα άλλωστε για τον Νίκολιτς, δεν είναι καθόλου αριθμητικό αλλά απολύτως αγωνιστικό.

Αυτά που έλειπαν από την ΑΕΚ

Τα χαρακτηριστικά που έχει ο Κάιρινεν, έλειπαν από την ΑΕΚ. Ήταν το κομμάτι που έλειπε από το παζλ της μεσαίας γραμμής του Νίκολιτς. Και από την εικόνα που είχαμε στην πρώτη προπόνηση του Φινλανδού, ήταν ένα πολύ σημαντικό κομμάτι. Υπάρχουν βλέπετε πολλά που μπορούν να κάνουν μέσα στο γήπεδο, οι χαφάρες που λέγονται Πινέδα και Μαρίν, που ο Κάιρινεν ενδεχομένως δεν μπορεί να κάνει.

Σίγουρα όμως, κάποια απ’ αυτά που ο Φινλανδός κάνει εξαιρετικά, δεν μπορούν να τα κάνουν ο Μεξικανός και ο Ρουμάνος. Τουλάχιστον όχι με την ίδια σταθερότητα και ασφάλεια που δίνει ο Κάιρινεν. Δεν ξέρω πως θα πάει το πράγμα με τον Φινλανδό. Να δούμε πως θα προσαρμοστεί, να δούμε πως θα κουμπώσει. Αλλά αν του ταιριάξει η ομάδα, για να βγάλει αυτά που είναι τα δυνατά του σημεία, τότε πλέον ο Νίκολιτς θα μπορεί να κοιμάται ήσυχος.

Ο Κάιρινεν βγάζει το ψωμί του, που με τον τρόπο που το κάνει έγινε παντεσπάνι, παίρνοντας στα πόδια του την πρώτη πάσα και απλώνοντας το παιχνίδι με ασφάλεια. Θα κάνει την σωστή επιλογή και δεν την έχει, θα κρατήσει την μπάλα μέχρι να την βρει. Ο Νίκολιτς έκανε ασκήσεις… πανικού με τον τρόπο που έβαζε την ομάδα του Κάιρινεν στο διπλό να διαχειριστεί πίεση. Και ο Φινλανδός είχε ψηλά το κεφάλι και έκανε την δουλίτσα του όπως έπρεπε. Χωρίς ακόμα, καλά – καλά, να έχει μάθει τα μικρά ονόματα των συμπαικτών του. Τους έβρισκε όμως όπως έπρεπε.

Το ξαναγράφω. Μια μεταγραφή μπορεί να βγει ή μπορεί και να μην βγει, ακόμα και αν έχει ποιότητα ο ποδοσφαιριστές. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες άλλωστε που το κρίνουν. Όταν όμως αγοράζεις ακριβώς αυτό που θέλεις και ψάχνεις, τότε ξεκινάς από μια εξαιρετικά καλή αφετηρία, για να διαπιστώσεις αν θα πάει καλά το πράγμα. Και νομίζω λίγο απ’ όσα είδα από τον κόουτς Δευτέρα και Τρίτη πρωί, όταν ο Κάιρινεν μπήκε στις προπονήσεις, πως υπήρχε εκείνο τον σκαστό πονηρό χαμόγελο. Ίσως διότι από την Κυριακή που όλα τελείωσαν καλά με τον Φινλανδό χαφ, πλέον κοιμάται ξανά ήσυχος.