Έφτασε στα χέρια του Μάρκο Νίκολιτς το ολοκληρωμένο manual της περυσινής σεζόν. Άρχισε να το ξεφυλλίζει με χαρά, ενθουσιασμό, περηφάνεια. Κάπου προς τη μέση είχε αρχίσει να ιδρώνει, πες το άγχος, πες το αγωνία… Προς το φινάλε, εκείνο το πανηγυρικό φινάλε, συνειδητοποίησε ότι κατά τη διάρκεια της περιήγησης είχε ταχυπαλμίες.

Πόσα παιχνίδια που κρίθηκαν στο ένα γκολ, τόσες και τόσες ανατροπές, κάμποσα τέρματα των τελευταίων στιγμών που έκριναν υπέρ της Ένωσης βαθμούς.

Σύμφωνοι, έτσι την έχουμε μάθει, να δοκιμάζει στα όρια τις ήδη τεντωμένες αντοχές των οπαδών της, όπως συνηθίζουμε εμείς να λέμε, ”αν δεν γίνει έτσι, δεν είναι ΑΕΚ”. Το ερώτημα πόση αγωνία να αντέξεις, δεν σκορπά φόβο στο δοκιμασμένο κοινό της ομάδας, αλλά ένα κιτρινόμαυρο συννεφάκι να ρεμβάζει κι αυτός, το έχει ανάγκη που και που.

Άνοιξε ένα συρτάρι και έβαλε μέσα το εγχειρίδιο ο Μάρκο, ωστόσο δεν σκοπεύει να το πετάξει. Είναι επί της ουσίας το manual που τιτλοφορείται ως “Fight Believe and Never Give Up”, αυτή η ακλόνητη πίστη που οδήγησε την ΑΕΚ στην κατάκτηση του τίτλου, όμως δεν είναι και για χόρταση. Θα το επαναφέρει σε στιγμές δύσκολες -οσο κι αν δεν το θέλει- για να υπενθυμίσει τον περυσινό δρόμο, ωστόσο ο φετινός πρέπει να χαραχτεί αλλιώς.

That’s the attitude που λένε και στο -κατά φαντασία- εγγλέζικο χωριό μου. Ένα εύκολο 4-0 επί του Ηρακλή, μα θα μου πείτε ότι αυτοί -με το συμπάθιο και δίχως διάθεση υποτίμησης αλλά ως καταγραφή των όσων τα μάτια μου είδαν- δεν ξέρουν που πατούν και που βρίσκονται αυτή την εποχή.

Πρόβλημά τους! Ό,τι ακριβώς συνέβη στο γήπεδο είναι αυτό που θέλει να παγιώσει ο πανούργος Σέρβος στην ιστορία της φετινής σεζόν: εύκολες νίκες απέναντι σε μικρούς και μεσαίους.

Τι σου εξασφαλίζει τούτο; Πολλά και διάφορα:

  • να ελέγχεις τον αγώνα σε ρυθμό και μέτρα που θέλεις εσύ, ανάλογα με τη διαχείριση που χρειάζονται όσοι εκείνη τη στιγμή παίζουν
  • να δώσεις χρόνο σε παίκτες που είτε θα έφερνες πιο αργά, είτε καθόλου στο παιχνίδι, αφαιρώντας από εκείνους που ούτως ή άλλως θα ”γράψουν” πολλά χιλιόμετρα στη σεζόν, περιττά λεπτά επιβάρυνσης.
  • να τολμάς αλλαγές στα ζητούμενα από τους παίκτες δοκιμάζοντας και πράγματα τα οποία έχεις δει μόνο στις προπονήσεις
  • να μη, κυνηγάς το παιχνίδι, να προηγείσαι αναγκάζοντας τον αντίπαλο να ανοίξει, αντί να απαιτείται να ανεβάζεις συνεχώς ένταση για να βρεις το γκολ.
  • Να προστατεύεις τους βασικούς σου από περιττή επιβάρυνση με το να παίζουν σε χαμηλότερο τέμπο όταν το αποτέλεσμα το επιτρέπει.
  • να μειώνεις την πιθανότητα τραυματισμών, καθώς όσο λιγότερο αναγκάζεται ένας βασικός να παίζει 90 λεπτά σε υψηλές εντάσεις, μονομαχίες και σπριντ, τόσο καλύτερα για τη συνολική διαχείριση της σεζόν.
  • να κρατάς περισσότερους παίκτες «ζεστούς» αγωνιστικά καθώς ένας παίκτης που παίρνει 25-30 λεπτά συστηματικά είναι πολύ πιο έτοιμος όταν ξαφνικά χρειαστεί να ξεκινήσει.
    να χτίζεις ρυθμό και αυτοπεποίθηση στους αναπληρωματικούς. Είναι διαφορετικό να μπαίνει πιεστικά ένας παίκτης στο 0-0 με την ομάδα να ψάχνει απεγνωσμένα το γκολ και άλλο να μπαίνει στο 2-0, σε ένα παιχνίδι που η ομάδα ελέγχει, με χρόνο αρκετό για εκείνον.
  • να μαθαίνεις καλύτερα το ρόστερ σου: ποιος μπορεί να ανταποκριθεί, ποιος χρειάζεται χρόνο, ποιος μπορεί να παίξει σε διαφορετικό ρόλο.
  • να μπορείς να διαχειρίζεσαι καλύτερα τα αμέσως επόμενα παιχνίδια. Η νίκη χωρίς μεγάλη κατανάλωση δυνάμεων έχει αξία επειδή το πραγματικό όφελος φαίνεται συχνά 3-4 ημέρες αργότερα, στο δυσκολότερο ματς.
  • Να, να, να… Μπορεί και να σε κούρασα, όμως τα οφέλη είναι πολλαπλά και σίγουρα πολύ πιο επιδραστικά στο σύνολο και στους παίκτες από τα περυσινά ΑΕΚ- Αστέρας Τρίπολης 1-0, ΑΕΚ – Βόλος 1-0, ΑΕΚ – Παναιτωλικός 1-0, ΑΕΚ – Λάρισα 1-0, ΑΕΚ – Λεβαδειακός 1-0, ΑΕΚ – ΟΦΗ 2-1.

Όλα στη Νέα Φιλαδέλφεια και όλα στο γκολ με άγχος, στρες, άλλοτε χτυποκάρδι και αγωνία, τέλος πάντων όλα τους με πίεση και επιβάρυνση. Να προσθέσω σε αυτά και τα Κηφισιά – ΑΕΚ 2-3, ΟΦΗ – ΑΕΚ 0-1.

Θα βοηθήσει σημαντικά το πολύ πλουσιότερο ρόστερ εν συγκρίσει με το περυσινό. Η ΑΕΚ έχει πληθώρα λύσεων στους χώρους που ο Νίκολιτς θέλει να παίζεται ο αγώνας και, ξέχωρα από τη συζήτηση που υπάρχει περί αναβάθμισης ή όχι σε συγκεκριμένες θέσεις, η Ένωση διαθέτει ποιότητα αυξημένη.

Συμφωνώ, ο τωρινός Ηρακλής δεν είναι το ιδανικό παράδειγμα, ούτε παρουσιάζεται ως τέτοιος. Η φιλοσοφία του νέου εγχειριδίου είναι η ουσία και η παραδοχή ότι η ΑΕΚ δεν θα μπορούσε να το εφαρμόσει πέρυσι στη διάρκεια του ”χτισίματος” και σε μάχες μέχρις εσχάτων απέναντι σε μικρούς και μεσαίους. Τώρα όμως είναι ξεκάθαρο ότι μπορεί.

Πηγή: Gazzetta