Κανένα γκολ δεν δέχθηκε. Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που έχει σημασία σε τέτοια παιχνίδια. Δεν σκόραρε όμως. Ένα αρνητικό, αφού είχε τρεις πολύ καλές ευκαιρίες. Η ΑΕΚ παίζει τώρα τα επόμενα ματς με τη Λέφσκι Σόφιας στη Νέα Φιλαδέλφεια, ψάχνοντας αυτό που της λείπει. Να βάλει γκολ, να πάρει τη νίκη, να προκριθεί στη League Phase του Champions League. Απλά και προσιτά, αλλά εξαιρετικά δύσκολα και απαιτητικά. Δεν ενδιαφέρεται να κερδίσει χειροκροτήματα, να… ενθουσιάσει τον κόσμο τις αυγουστιάτικες νύχτες. Μόνο η έκβαση. Μόνο η πρόκριση. Αυτά έχουν βάρος τέτοιες εποχές. Κάτι παρόμοιο έκανε και πέρυσι η ΑΕΚ και το πέτυχε κάτω από δύσκολες συνθήκες. Τρεις διαδοχικές προκρίσεις, με ιδιαίτερο κίνδυνο. Με το ίδιο σχέδιο και τώρα ο Μάρκο Νίκολιτς. Ταξίδεψε στη Σόφια με προσοχή, χωρίς περιττούς κινδύνους. Και τα κατόρθωσε, αν και υπάρχουν κενά προς αντιμετώπιση στην αμυντική γραμμή. Τα χτυπήματα στο β' κόντρε αποτελούν επίσης ζήτημα. Ο Σέρβος προπονητής πρέπει να το δει σε εκείνο το σημείο, ώστε να μην ξανασυμβεί και δεν έχει ανεπιθύμητες συνέπειες.
Η αμυντική γραμμή της ΑΕΚ απέδωσε λοιπόν στη Βουλγαρία και έδειξε ότι μπορεί να λειτουργήσει σε υψηλό επίπεδο με τους κεντρικούς αμυντές να παίζουν εξαιρετικά και τον Στρακόσια αξιόπιστο. Ο Πήλιος έχει προβλήματα στην απόδοση και ο Ρότα είναι απλώς ικανοποιητικός, κι αυτό επειδή δεν ανέβαινε συχνά στην επίθεση λόγω του Μάγερ. Στο κέντρο του γηπέδου ο Μαρίν ήταν πολύ δραστήριος, ο Κάιρινεν παίζει με καλή επίγνωση του χώρου και έχει ικανοποιητικές στατιστικές, ωστόσο ο συνδυασμός τους ως ζεύγος δείχνει αργή στις κινήσεις και δεν συμβάλλει σε μια ομάδα που χρειάζεται να κινείται ταχύτερα και στις δύο κατευθύνσεις. Ο Φινλανδός φαίνεται να δίνει περισσότερα σε τέτοιου είδους αγώνες, εάν έχει δύο συμπαίκτες δίπλα του, καθώς με έναν μόνο παίκτη σε αυτό το επίπεδο μπορεί να προκύψουν προβλήματα. Χθες το παρατηρήσαμε σε λίγες στιγμές, αφού η Λέφσκι δεν διαθέτει τα απαιτούμενα ταλέντα για να λειτουργήσει επιθετικά με κατοχή, ούτε έχει τη δυνατότητα να απειλήσει σοβαρά.
Η επίθεση δεν ήταν αυτό που χρειαζόταν
Ο Κοϊτά και ο Ζίνι έτρεξαν περισσότερο για να πιέσουν το αντίπαλο και λιγότερο για να δημιουργήσουν. Κυρίως ο πρώτος, που από τη δεξιά πλευρά ακόμη αναζητά τη ρυθμική κατάσταση. Ο Μάγερ ήταν άμυντος στη θέση του, αλλά είναι ένας ικανός δημιουργός που κατεβαίνει, παίρνει την μπάλα και έχει δημιουργική σκέψη,
photo credits: intime
Πηγή: enwsi.gr
Χαιρόμαστε να διαβάζουμε τα σχόλιά σας!
Όλα τα σχόλια ελέγχονται για λόγους ποιότητας.
Δεν επιτρέπονται προσβλητικά σχόλια, spam ή άσχετο περιεχόμενο.
Ας κρατήσουμε τη συζήτηση ευχάριστη και εποικοδομητική 😊