Ολοκληρώθηκε η εβδομάδα των ευρωπαϊκών αναμετρήσεων των ελληνικών ομάδων και έχουμε μία συνολική εικόνα για τον εγχώριο ανταγωνισμό η οποία αν μη τι άλλο είναι ενθαρρυντική για την ΑΕΚ και το στόχο του repeat για την κατάκτηση του πρωταθλήματος! Πλέον έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα για το τώρα, όχι τους επόμενους μήνες φυσικά, εμείς δεν εθελοτυφλούμε και δεν μεταφράζουμε λάθος τα όσα βλέπουμε. Σήμερα ωστόσο που γράφω αυτό το κείμενο και έχοντας δει τους Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό και ΠΑΟΚ τη δεδομένη επαναλαμβάνω χρονική περίοδο, θα ήταν ανακολουθία να μην αναγνωρίσω πως πρόκειται για τεράστια ευκαιρία για την Ένωση να διατηρήσει τον τίτλο… Προφανώς για να συμβεί αυτό θα χρειαστεί και ο Δικέφαλος να επιχειρήσει την επιπλέον αναβάθμιση στο δυναμικό του, να μην εφησυχάζει, να επιδιώξει να απογειώσει την ποιότητα εκεί που δείχνει να την έχει ανάγκη: στη πίσω ζώνη της και στα χαφ της…

Πάμε να δούμε λίγο την κατάσταση στους αντιπάλους αρχίζοντας από τον Ολυμπιακό που έπαιξε πρώτος και ας έχει μπροστά του ακόμη κινήσεις σημαντικής ενίσχυσης: το θέμα και πρόβλημα έως τώρα δεν έχει να κάνει με πρόσωπα. Αλλά με τη τακτική προσέγγιση και την αγωνιστική φιλοσοφία η οποία δεν γίνεται να ταιριάξει σε ομάδα που θέλει να κυριαρχεί, να παίζεις επιθετικά και να επιβάλλεται. Στην Ευρώπη και στο Champions League και το Europa League προφανώς και ανάλογα με τον αντίπαλο ταιριάζει να παίξεις στη κόντρα, με μεγάλες μπάλες και εκμεταλλευόμενος τα κενά που θα υποχρεωθεί να έχει ο αντίπαλος που θα παίξει για να επιβληθεί και όχι για να αμυνθεί. Ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ ανεξαρτήτως προσθηκών έχει συγκεκριμένο σχέδιο και έχει γίνει ιδιαίτερα προβλέψιμο και η Ναιμέγκεν το διάβασε για πλάκα και άξιζε να κερδίσει.

Έπειτα είδαμε τον Παναθηναϊκό να αντιμετωπίζει την ΤΣΣΚΑ 1948 και αφού είχαμε παρακολουθήσει τους πράσινους με την Πάκσι και αν μη τι άλλο διαπιστώσαμε το πρόβλημα μεσοαμυντικά και εκείνοι επιμένουν να ενισχύουν την επίθεσή τους. Άγνωστο πώς σκέφτονται αλλά κανένα πρόβλημα για εμάς προφανώς και μακάρι να συνεχίσουν σε αυτό το δρόμο. Η εικόνα τους ήταν και στα δυο ματς εντός έδρας, στο ΟΑΚΑ, μέτρια αν είμαστε sic και κακοί αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές μιας και αυτή είναι η πραγματικότητα. Η ομάδα του Νίστρουπ ήταν προβληματική και έπρεπε να χάσει από τους Βούλγαρους στη συνολική εικόνα της αναμέτρησης γεγονός που δίνει μάλιστα στη ρεβάνς χαρακτήρα τελικού της μισής σεζόν για τον Παναθηναϊκό. Και αν δεν έρθει η πρόκριση το πρόβλημα θα είναι παρατεταμένο για τη σεζόν των πράσινων (μακάρι ντε)!

Τώρα ήταν η σειρά του ΠΑΟΚ να τον δούμε με μια πιο ανταγωνιστική ομάδα, την Άντερλεχτ, χειρότερη βέβαια από εκείνη που αντιμετώπισε η ΑΕΚ πέρυσι, αλλά φάνηκε ανυπέρβλητο εμπόδιο για την ομάδα του Λίσι. Με φοβερά προβλήματα στο χώρο της μεσαίας γραμμής, με ζητήματα σοβαρά στην άμυνα και κυρίως (αν εξαιρέσουμε τον Κωνσταντέλια) δίχως σχέδιο επιθετικά ουσιαστικό, εκτός αν ο Έλληνας παικταράς τους δεν κάνει μαγικά! Η αλήθεια είναι πως και ο ΠΑΟΚ θα αλλάξει λίγο αφού φορ δεν έχει και ψάχνει, τη στιγμή που θα ενταχθεί και ο Γιαννούλης που συνιστά πολύ καλό αριστερό μπακ. Ωστόσο η αγωνιστική ταυτότητα της ομάδας της Τούμπας αγνοείται και αυτό μακάρι να συνεχίσει να υφίσταται για τον ΠΑΟΚ.

Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι ο ανταγωνισμός δεν γίνεται να αγχώνει την ΑΕΚ και ταυτόχρονα πως για να απογειώσει τη διαφορά η ομάδα του Νίκολιτς πρέπει να κάνει αυτό που απαιτείται: να κάνει επιπλέον αναβάθμιση στο δυναμικό της στις θέσεις που χρειάζεται… Κάτι που αδυνατώ να πιστέψω ότι δεν το βλέπουν οι Ριμπάλτα και Νίκολιτς που αποτελούν τους απόλυτα υπεύθυνους του αγωνιστικού σχεδιασμού. Για να δούμε τι θα …δούμε και από την ΑΕΚ σε λίγες μέρες μιας και τα φιλικά προετοιμασίας δεν είναι κριτήριο…

Με επιπλέον αναβάθμιση η ΑΕΚ δεν βλέπει ΟΛΟ τον ανταγωνισμό!