Έγραφα πριν από τον τελικό του Σούπερ Καπ ότι θα με πείραζε και θα… έσκαγα αν η ΑΕΚ έχανε το τρόπαιο κι ας ήταν δεδομένο ότι δεν είναι κάτι που θα την επηρεάσει για τη συνέχεια της σεζόν. Εν τέλει ομολογώ ότι με πείραξε και έσκασα ακόμα περισσότερο γιατί δεν περίμενα ότι από αυτή την ΑΕΚ θα έβλεπα κακή νοοτροπία και χαλαρή αντιμετώπιση, όπως αυτή που είδαμε μετά το 60ο λεπτό, όχι από όλους, αλλά από αρκετούς παίκτες.

Ως εκ τούτου, κι αφού επαναλάβω ότι προφανώς πρόκειται για ένα ματς που είτε το έπαιρνε, είτε το έχανε η ΑΕΚ, θα έπρεπε να το αφήσει πίσω της από το ίδιο βράδυ, ωστόσο ελπίζω να πείραξε τους πάντες μέσα στην ομάδα, όπως δικαιολογημένα πείραξε και τον φίλαθλο κόσμο της ΑΕΚ. Γιατί πολύ απλά μιλάμε για την ΑΕΚ και χάθηκε ένα τρόπαιο. Οπότε πειράζει και… παραπειράζει και δεν χρειάζεται κάποια ανάλυση ή κάποια ιδιαίτερη επεξήγηση αυτό.

Επίσης αξίζει να πούμε κι ένα μπράβο και συγχαρητήρια στον ΟΦΗ, όπως με ΑΕΚτζήδικο ιπποτισμό, πολιτισμό και κουλτούρα (άγνωστες λέξεις για άλλους) έκαναν ο Μάριος Ηλιόπουλος, ο Μάρκο Νίκολιτς και οι παίκτες της ομάδας. Ο ΟΦΗ που πήρε το Κύπελλο πέρυσι επειδή ήταν η μοναδική ομάδα που είχε νικήσει την ΑΕΚ μέσα στους μήνες του τρελού αήττητου σερί της και που την νίκησε και χθες, έστω και στη ρωσική ρουλέτα των πέναλτι, γιατί δεν τα παράτησε και εκμεταλλεύτηκε την αδικαιολόγητη χαλαρότητα της από ένα σημείο και μετά.

Βεβαίως, υπάρχει το «κλειδί» του αγώνα, που είναι η χαμένη ευκαιρία στο τετ α τετ του Μάγερ για το 0-2. Βεβαίως, υπάρχει το «κλειδί» με την αλλαγή κανονισμού που έφερε την ισορροπία στην αναμέτρηση αφού κακά τα ψέματα, ο Νίκολιτς ήταν αυτός που δεν μπορούσε να κάνει ότι θα ήθελε όσον αφορά στις επιλογές του με την υποχρεωτική παρουσία των δύο νεαρών Ελλήνων στην ενδεκάδα.

Συνέβησαν όμως αυτά και δεν αναιρούν, ούτε την χαλαρότητα που δεν θα έπρεπε να επιδείξει η ΑΕΚ, ούτε τα λάθη, την αργοπορημένη αντίδραση και όσα τέλος πάντων έφεραν αυτή την απώλεια ενός τροπαίου. Σαφέστατα ήταν καμπανάκι, σαφέστατα πρέπει να εισακουστεί δυνατά γιατί η Λέφσκι έχει δώσει ήδη αρκετά επίσημα ματς σε σύγκριση με την ΑΕΚ, κι αυτό είναι ένα ζήτημα που αφορά στον ρυθμό.

Φυσικά, είναι μια κουβέντα και οι μεταγραφές. Η ΑΕΚ «καίγεται» για ένα τρίτο στόπερ, αφού χθες με την επιλογή Μπαλαμώτη επιβεβαιώθηκε αυτό που ήδη φαινόταν, ότι δηλαδή το ρόλο του τρίτου στόπερ της ομάδας δεν μπορεί να τον πάρει – τουλάχιστον ακόμα – ο Αλεξίου. Η ΑΕΚ θέλει κι έναν ακόμα χαφ και έναν αριστερό μπακ. Ο Ριμπάλτα μίλησε για δύο ακόμα κινήσεις, νομίζω ότι εννοεί τον χαφ και τον στόπερ, αλλά ταπεινή μου άποψη είναι ότι πρέπει να γίνει και η τρίτη.

Καλή επιστροφή σε όλα τα αδέρφια!