Ήταν και παραμένει μία αποτυχία, αυτή της απώλειας και μη κατάκτησης του Σούπερ Καπ από την ΑΕΚ, η οποία τυγχάνει η μόλις δεύτερη στη θητεία του Μάρκο Νίκολιτς και πάλι με τον ΟΦΗ (πέρυσι στο Κύπελλο). Μεγαλύτερη διότι ο κόσμος της πρωταθλήτριας ήταν εκεί, μαζικά, περισσότερο από 8.000 σε μια πολύ δύσκολη περίοδο, 12 Αυγούστου παρακαλώ! Αν μη τι άλλο αυτό το γεγονός, του θαυμαστού κόσμου της Ένωσης αυξάνει το ποσοστό αποτυχίας και όχι αυτή κάθε αυτή η κούπα. Πρόκειται άλλωστε για μια διοργάνωση η οποία ανάλογα τα κέφια της ομοσπονδίας προκύπτει να πραγματοποιηθεί, ή όχι, κάτι το οποίο από μόνο του είναι αρκετό για να αναδειχθεί η μη σπουδαιότητά του. Αυτό ωστόσο δεν δικαιολογεί την απώλεια, δεν μετριάζει την αποτυχία, για να είμαι ξεκάθαρος και να μη μεταφραστεί λανθασμένα αυτό που γράφω…
Βαριά ένα 24ωρο έπειτα από την αποτυχία κατακτητής του τίτλου βιώσαμε στα social media και πάλι την απόλυτη απαξίωση και ισοπέδωση. Ευτυχώς μόνο σε αυτό το μικρόκοσμο, το οποίο συνιστά σημαντικό δείγμα γραφής της κοινωνίας μας για το πώς σκέφτεται και λειτουργεί ένα (ευτυχώς) μικρό ποσοστό ανθρώπων, προκλήθηκε αυτή η ισοπέδωση για την ΑΕΚ του Νίκολιτς, η οποία σύμφωνα με το συγκεκριμένο κομμάτι που αναφέρω, εννοείται πως: “δεν πάει και πάλι πουθενά σε καμία των περιπτώσεων και θα αποτύχει”! Αυτό αποτελεί την κεντρική ιδέα σε κομψό επίπεδο των απαξιωτικών σχολίων στα social μιας και εννοείται πως υπήρχαν αυτά που εκτός από ισοπεδωτικά, ήταν και εμετικά για την αξία ποδοσφαιριστών που έπαιξαν χθες το πρώτο επίσημο παιχνίδι παρακαλώ, διότι το λησμονούμε και αυτό, για να είμαστε ξεκάθαροι.
Προφανώς και είμαστε όλοι θεωρώ υπέρ της κριτικής και αυτό δα έλειπε, επιβάλλεται σε ομάδα με το dna και τον πρωταγωνιστικό ρόλο της ΑΕΚ, να υπάρχει κριτική και σε πολλές περιπτώσεις αυστηρή. Όπως για την απώλεια κούπας, ανεξάρτητα της αξίας αυτής, αλλά και δη όταν τη χάνεις από τον ΟΦΗ, μια ομάδα που δίκαια κατέκτησε όσα πανηγυρίζει για να μη θεωρεί κανείς ότι επιχειρώ να απαξιώσω, αλλά ο Δικέφαλος συνιστούσε το απόλυτο φαβορί για την κατάκτηση του! Αλλά είναι διαφορετικό να ασκούμε κριτική, να υπογραμμίζουμε τα λάθη, όπως του Νίκολιτς στο συγκεκριμένο ματς και στην καθυστερημένη παρέμβασή του στο ματς, αλλά και την κάκιστη νοοτροπία (το πλέον βασικό πρόβλημα που προκάλεσε την αποτυχία) των ποδοσφαιριστών της ΑΕΚ στη συντριπτική πλειοψηφία τους… Μπορούμε να ασκήσουμε κριτική και σε κάθε έναν από τους πρωταγωνιστές προφανώς και έως εκεί!
Οφείλουμε να συνεχίσουμε όμως γιατί όσα έχουμε μπροστά μας είναι πιο σημαντικά και με το μυαλό στο κεφάλι μας, όλοι, μιας και δεν γίνεται, δεν επιτρέπεται να ξεχάσουμε ότι είναι η αρχή μιας απαιτητικής χρονιάς η οποία έχει πολύ μεγαλύτερα πρέπει όπως αυτό που έρχεται στα play offs του Champions league… Αλλά και αρχίζει το πρωτάθλημα που συνιστά τον πλέον βασικό στόχο της ΑΕΚ σύμφωνα με όσα είπε ο Μάρκο Νίκολιτς και προσωπικά συμφωνώ απόλυτα μαζί του! Οπότε η ευχή πρέπει να είναι να αποτελέσει καμπανάκι όντως αυτή η ήττα προκειμένου να αντιλαμβάνονται όλοι τι έρχεται στις εγχώριες διοργανώσεις και πως όταν χαλαρώνεις και θεωρείς ότι έκανες αυτό που έπρεπε έρχεται απρόσμενο χτύπημα, τίποτα δεν είναι δεδομένο, δεν κερδίζεις ματς με υφάκι και την φανέλα…
Σχετικά με τη μόνιμη κουβέντα περί ενίσχυσης τα έχουμε γράψει και σημειώσει πολλές φορές: απαιτείται μπακ αριστερό, μπακ απ του Ρότα, στόπερ που να υπολογίζεται για βασικός όπως προβλεπόταν στον αρχικό σχεδιασμό και ένα ακόμη χαφ! Η ΑΕΚ πάει πάντως για 1 συν 1 σύμφωνα με τα λεγόμενα επισήμως του Ριμπάλτα και σε αυτό πρέπει να μείνουμε, άσχετα πώς το κρίνει σαν απόφαση ο καθένας…