Αν κάτι αλλάζει φέτος στο κέντρο του γηπέδου της ΑΕΚ, είναι ότι ο Νίκολιτς δεν καλείται πια να λύσει ένα πρόβλημα, αλλά να διαχειριστεί μια πολυτέλεια επιλογών.
Πέρυσι η μεσαία γραμμή ήταν συνυφασμένη με αγωνίες για το ποιος θα δώσει σιγουριά στην ανάπτυξη, ποιος θα καλύψει την ένταση που χανόταν σε κρίσιμες φάσεις, ποιος θα δημιουργήσει το επιπλέον. Βασικότερη αγωνία όλων ωστόσο, ήταν το ποιος να μην τραυματιστεί! Τρεις υπήρχαν όλοι κι όλοι…
Φέτος τα ερωτήματα αυτά έχουν αντικατασταθεί από ένα πολύ πιο ευχάριστο δίλημμα: πώς συνδυάζεις έξι διαφορετικά προφίλ, το καθένα με τη δικές του αρετές και ατέλειες, ώστε να βγάζεις κάθε φορά τον καλύτερο δυνατό συνδυασμό ανάλογα με τον αντίπαλο και τις συνθήκες του αγώνα.
Η πρώτη μεγάλη αλλαγή αφορά αυτό που έλειπε πιο πολύ πέρυσι: τη σιγουριά στην κατοχή της μπάλας. Η υπόθεση Μόρο που ναυάγησε στις οικονομικές αξιώσεις της Μπολόνια και η αμφιβολία γύρω από τον Γκρούγιτς είχαν αφήσει την ΑΕΚ χωρίς έναν καθαρό οργανωτή στην πρώτη φάση της ανάπτυξης έναν παίκτη δηλαδή που θα έδινε στην ομάδα την άνεση να χτίζει το παιχνίδι της χωρίς πίεση από την πρώτη κιόλας πάσα.
Ο Κάιρινεν ήρθε να καλύψει ακριβώς αυτό το κενό. Η χρήση που του κάνει μέχρι στιγμής ο Νίκολιτς καταμαρτυρεί εμπιστοσύνη: ο Φινλανδός λειτουργεί ως το πρώτο και πιο αξιόπιστο σκαλοπάτι του build up, ο παίκτης που δίνει στην ομάδα τη δυνατότητα να ανασαίνει στην κατοχή.
Δίπλα του, ο Νίκολιτς έχει μόνιμα τον Μαρίν, ο οποίος παραμένει εγγύηση προσωπικότητας και ποιότητας, ακόμη κι αν έχασε τον Διόσκουρο με την αναχώρηση του Πινέδα. Ο Ρουμάνος έρχεται από μια απόλυτα επιτυχημένη χρονιά στα κιτρινόμαυρα και συνεχίζει ακόμα καλύτερος.
Η ένταση που έφυγε μαζί με τον Πινέδα δεν αφέθηκε ασυμπλήρωτη. Εδώ μπαίνει ο Αριάγκα, ο οποίος όχι μόνο φέρνει επιθετικότητα και δυναμισμό στα δίδυμα του κέντρου, αλλά προσφέρει και κάτι παραπάνω:
την ικανότητα να καλύψει, αν χρειαστεί, ακόμη και θέση στην άμυνα, προσφέροντας στον Νίκολιτς μια επιπλέον τακτική επιλογή σε συγκεκριμένες στιγμές.
Ο μέσος από την Ονδούρα δεν είναι απλώς ένας «καταστροφέας», ξεχωρίζει και στη μεταφορά της μπάλας προς τα εμπρός, στοιχείο που τον κάνει πιο ολοκληρωμένο από έναν τυπικό κόφτη. Η εμπειρία του από το ισπανικό πρωτάθλημα και η ωριμότητά του, καθώς βρίσκεται στο καλύτερο σημείο της αγωνιστικής διαδρομής του, θα τον καταστήσουν ιδιαίτερα ωφέλιμο για μια ομάδα που διεκδικεί τίτλους και παίζει στο κορυφαίο ευρωπαϊκό διασυλλογικό επίπεδο.
Δύο δρόμοι προς τη δημιουργία, μία εναλλακτική από τον πάγκο
Η δημιουργικότητα, από την άλλη, μοιράζεται πλέον ανάμεσα σε δύο πολύ διαφορετικούς παίκτες, κάτι που δίνει στον Νίκολιτς περισσότερες αποχρώσεις στο πώς θα χτίσει την επιθετική λειτουργία της ομάδας.
Ο Μάγερ, παρότι ξεκίνησε τη σεζόν θεωρητικά από τη δεξιά πτέρυγα της επίθεσης, έχει έναν τόσο ελεύθερο ρόλο που επιβεβαιώνει ότι ο φυσικός χώρος του βρίσκεται πιο κεντρικά. Εκεί, σε μια θέση που παραπέμπει σε δημιουργικό μέσο, οι επαφές του με τη μπάλα ξεχωρίζουν και η παρουσία του ανεβάζει τον βαθμό δυσκολίας για κάθε αντίπαλη άμυνα.
Παρότι βρίσκεται ακόμη στην αρχή της προσαρμογής του στην ομάδα, έχει ήδη αρχίσει να σερβίρει, δείχνοντας δείγματα που προϊδεάζουν για πολύ μεγαλύτερη συνεισφορά στην πορεία της σεζόν.
Παράλληλα, ο Βιτάλις έρχεται να προσφέρει κάτι πιο ολοκληρωμένο. Φτάνοντας στην Αθήνα ως κορυφαίος παίκτης του ουγγρικού πρωταθλήματος, στο αποκορύφωμα της καριέρας του, ο διεθνής χαφ διαθέτει το προφίλ ενός μέσου που πατάει εξίσου καλά και στις δύο περιοχές, συνδυάζοντας άμυνα και δημιουργία σε ένα ενιαίο πακέτο.
Αυτή η ισορροπία ανάμεσα σε ανασταλτικά και επιθετικά καθήκοντα τον κάνει ίσως το πιο «γεμάτο» προφίλ ανάμεσα σε όλους τους νεοφερμένους, έναν παίκτη που δεν εξαρτάται από το αν η ομάδα χρειάζεται περισσότερη προστασία ή περισσότερη δημιουργία, αφού μπορεί να προσφέρει και τα δύο.
Κλείνοντας τη λίστα, αλλά όχι σε σημασία, ο Μάνταλος αλλάζει ρόλο χωρίς να χάνει αξία. Από βασικό στοιχείο πέρσι, μετατρέπεται φέτος σε πολύτιμη εναλλακτική από τον πάγκο, κάτι που αποδείχθηκε καθοριστικό στοιχείο στον αγώνα της Σόφιας, όταν τα λεπτά του βοήθησαν αποφασιστικά την ΑΕΚ να ελέγξει τον ρυθμό στο δεύτερο ημίχρονο.
Με την ένταξη Βιτάλις και Αριάγκα στο ρόστερ, ο χρόνος συμμετοχής του ενδέχεται φυσιολογικά να περιοριστεί, όμως η πείρα του πιο έμπειρου παίκτη της ομάδας θα παραμένει πάντα ένα όπλο που ο Νίκολιτς θα θέλει να έχει διαθέσιμο.
Το αποτέλεσμα είναι ένας άξονας έξι ταχυτήτων: ασφάλεια/δημιουργία με Κάιρινεν και Μαρίν, ένταση/επιθετικότητα με Αριάγκα, δημιουργία/εκτέλεση με Μάγερ και Βιτάλις, εμπειρία/έλεγχο καταστάσεων
με Μάνταλο.
Ο Νίκολιτς διαθέτει πλέον ένα σύνολο συνδυασμών που μπορεί να προσαρμόζεται ανάλογα με τον αντίπαλο, δίνοντας στην ΑΕΚ μια ευελιξία που έλειπε τις προηγούμενες σεζόν.
photo credits: intime
Πηγή: enwsi.gr
Χαιρόμαστε να διαβάζουμε τα σχόλιά σας!
Όλα τα σχόλια ελέγχονται για λόγους ποιότητας.
Δεν επιτρέπονται προσβλητικά σχόλια, spam ή άσχετο περιεχόμενο.
Ας κρατήσουμε τη συζήτηση ευχάριστη και εποικοδομητική 😊