Ήταν 17 Αυγούστου του 2001 όταν έφυγε από τη ζωή ο Νίκος Γκούμας, ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες στην ιστορία της ΑΕΚ και ο άνθρωπος του οποίου το όνομα ταυτίστηκε όσο λίγα με το παλιό γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας.

Γεννημένος το 1908 στην Άνδρο, ο εφοπλιστής Νίκος Γκούμας υπηρέτησε την ΑΕΚ για δεκαετίες και αποτέλεσε έναν από τους μακροβιότερους προέδρους της, παραμένοντας για επτά χρόνια στην ηγεσία του συλλόγου. Η δική του διοικητική περίοδος συνδέθηκε με έργα και επιτυχίες που άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία της Ένωσης.

Όταν το 1963 παρέδωσε την προεδρία στον Αλέξανδρο Μακρίδη, άφηνε πίσω του μια ΑΕΚ πρωταθλήτρια Ελλάδας για πρώτη φορά μετά από 23 χρόνια. Κυρίως, όμως, άφηνε ένα γήπεδο που είχε μεταμορφωθεί στο μεγαλύτερο και πιο σύγχρονο ποδοσφαιρικό στάδιο της χώρας.

Ο άνθρωπος πίσω από το «παλάτι» της Νέας Φιλαδέλφειας

Στις 3 Ιανουαρίου 1962, σε ένα σπουδαίο φιλικό με την Μπαρτσελόνα, εγκαινιάστηκε ουσιαστικά το αναμορφωμένο γήπεδο της ΑΕΚ.

Το γήπεδο που για δεκαετίες προσπαθούσε να χωρέσει τον συνεχώς αυξανόμενο κόσμο της Ένωσης είχε μετατραπεί σε ένα εντυπωσιακό για τα δεδομένα της εποχής στάδιο περίπου 40.000 καθήμενων και όρθιων θεατών.

Οι εξέδρες επεκτάθηκαν, κατασκευάστηκε το μεγάλο πέταλο προς την πλευρά του άλσους, τοποθετήθηκε χλοοτάπητας και δημιουργήθηκαν εγκαταστάσεις για τα αγωνίσματα του στίβου.

Ήταν ένα τεράστιο έργο για τα δεδομένα της εποχής και πραγματοποιήθηκε με πρωταγωνιστή τον Νίκο Γκούμα. Η συμβολή του δεν περιορίστηκε στην οικονομική ενίσχυση. Είχε προσωπική εμπλοκή και επιμέλεια σε μια εποχή κατά την οποία η κατασκευή ενός τόσο μεγάλου αθλητικού έργου χωρίς την οικονομική πλάτη της Πολιτείας ή κάποιου πανίσχυρου χρηματοδότη ήταν εξαιρετικά δύσκολη.

Το γήπεδο χτίστηκε σταδιακά από τα έσοδα που δημιουργούσαν οι επιτυχίες των αθλητών της ΑΕΚ, τις δωρεές και τη σωστή διαχείριση των ανθρώπων της διοίκησης, αλλά και με τη συνδρομή των ίδιων των οπαδών.

Η σχέση του Γκούμα με το γήπεδο συνεχίστηκε για δεκαετίες. Το 1991 χρηματοδότησε την κατασκευή του στεγάστρου στη Θύρα 18, όπου βρισκόταν η VIP εξέδρα. Την ίδια περίοδο η Ερασιτεχνική και η ΠΑΕ ΑΕΚ αποφάσισαν να δώσουν στο ιστορικό στάδιο το όνομά του.

Ο ίδιος έφυγε από τη ζωή δύο χρόνια πριν από την κατεδάφισή του, το 2003.

Μια ζωή δίπλα στην ΑΕΚ

Η προσφορά του Νίκου Γκούμα, πάντως, είχε αρχίσει πολύ πριν αναλάβει την προεδρία.

Ο «καπετάνιος», όπως τον αποκαλούσαν, βρισκόταν κοντά στην ΑΕΚ από τα χρόνια του Μεσοπολέμου και είχε ενεργό ρόλο στις προσπάθειες ανάπτυξης του συλλόγου και των εγκαταστάσεών του.

Ήταν μεταξύ των ανθρώπων που συνέβαλαν στο ταξίδι της ΑΕΚ στην Κωνσταντινούπολη το 1945 για φιλικούς αγώνες με τις κορυφαίες ομάδες της Πόλης. Μέρος των εσόδων από εκείνο το ταξίδι χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της μετέπειτα Θύρας 3, της πρώτης εξέδρας του γηπέδου της Νέας Φιλαδέλφειας, το 1946.

Δέκα χρόνια αργότερα, επί προεδρίας Γιώργου Χρυσαφίδη, ο τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παναγιώτης Κανελλόπουλος θεμελίωσε τα έργα επέκτασης και ανάπλασης του σταδίου. Λίγο αργότερα ο Γκούμας ανέλαβε την προεδρία και ηγήθηκε της προσπάθειας για την ολοκλήρωσή τους.

Η αγάπη του για την ΑΕΚ είχε δημιουργήσει ακόμη και ιστορίες που πέρασαν στον μύθο της Νέας Φιλαδέλφειας. Πριν από αγώνες φέρεται να έκανε ο ίδιος περιπολίες έξω από τις εξέδρες, κρατώντας μια βέργα, προκειμένου να εντοπίζει όσους επιχειρούσαν να μπουν στο γήπεδο χωρίς εισιτήριο.

«Άνθρωπος με Α κεφαλαίο»

Οι ποδοσφαιριστές που έζησαν την εποχή Γκούμα μιλούσαν για έναν πρόεδρο που δεν ενδιαφερόταν αποκλειστικά για όσα συνέβαιναν μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.

«Ήταν πάνω απ’ όλα άνθρωπος με Α κεφαλαίο», είχε δηλώσει ο Μίλτος Παπαποστόλου σε συνέντευξή του το 2000, περιγράφοντας το ενδιαφέρον του Γκούμα για τη ζωή, την καθημερινότητα και τα προσωπικά προβλήματα των ποδοσφαιριστών.

Η προεδρία του συνέπεσε με σημαντική αγωνιστική ανάπτυξη όχι μόνο του ποδοσφαίρου, αλλά και άλλων τμημάτων της ΑΕΚ. Το μπάσκετ κατέκτησε τα πρωταθλήματα του 1958 και του 1963, ενώ σημαντική παρουσία είχαν επίσης ο στίβος και η ποδηλασία.

Το πρωτάθλημα του 1963 και ο Μίμης Παπαϊωάννου

Στο ποδόσφαιρο, η μεγάλη δικαίωση ήρθε το 1963.

Η ΑΕΚ είχε πλησιάσει τον τίτλο ήδη στο πρώτο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής, τη σεζόν 1959-60. Τον έχασε, όμως, μετά την ήττα με 3-2 από τον Πανιώνιο την τελευταία αγωνιστική και στη συνέχεια από τον Παναθηναϊκό με 2-1 στο μπαράζ του Καραϊσκάκη.

Τρία χρόνια αργότερα οι ρόλοι αντιστράφηκαν.

Η ΑΕΚ αντιμετώπισε τον Παναθηναϊκό στο μπαράζ της Νέας Φιλαδέλφειας και το δραματικό 3-3 της χάρισε, λόγω καλύτερου συντελεστή τερμάτων, το πρωτάθλημα Ελλάδας. Ήταν ο πρώτος τίτλος πρωταθλήματος της Ένωσης μετά το 1940.

Στον πάγκο βρισκόταν ο Γένε Τσάκναντι, ενώ δίπλα στον μεγάλο Κώστα Νεστορίδη είχε αρχίσει ήδη να λάμπει ένας 20χρονος που έμελλε να γίνει μία από τις μεγαλύτερες μορφές στην ιστορία του συλλόγου: ο Μίμης Παπαϊωάννου.

Η απόκτησή του αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό κεφάλαιο της διοίκησης Γκούμα. Το καλοκαίρι του 1962 η ΑΕΚ κατέβαλε 150.000 δραχμές στη Νέα Γενεά Νέας Νικομήδειας και άλλες 25.000 δραχμές στον ίδιο τον ποδοσφαιριστή.

Ο Γκούμας φέρεται αρχικά να είχε επιφυλάξεις για το ύψος της επένδυσης σε έναν τόσο νεαρό ποδοσφαιριστή χωρίς εμπειρία στις εθνικές κατηγορίες. Η επιμονή, όμως, του τότε γενικού αρχηγού Τρύφωνα Τζανετή τον έπεισε να δώσει το «ναι».

Η συνέχεια δικαίωσε με τρόπο εμφατικό εκείνη την απόφαση.

Μαζί με τους Νεστορίδη, Σοφιανίδη, Σεραφείδη, Σταματιάδη, Παπαποστόλου, Πετρίδη, Σκευοφύλακα, Μαρδίτση, Κανελλόπουλο και Τσαχουρίδη, ο Παπαϊωάννου αποτέλεσε μέλος μιας ομάδας που άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της ΑΕΚ.

Ο Νίκος Γκούμας έφυγε στις 17 Αυγούστου 2001, όμως το όνομά του είχε ήδη συνδεθεί για πάντα με τη Νέα Φιλαδέλφεια. Όχι μόνο επειδή το ιστορικό γήπεδο έφερε το όνομά του, αλλά επειδή υπήρξε ένας από τους ανθρώπους που το έχτισαν, το μεγάλωσαν και μαζί του μεγάλωσαν και την ίδια την ΑΕΚ.