Τι έχεις κάνει ρε Νίκολιτς

Μ’ ό,τι και κυρίως μ’ όποιον κι αν επέλεγα να καταπιαστώ σ’ αυτό το σημείωμα, πραγματικά θα άξιζε 100%. Από τον Μαρίν μέχρι και τον Ρότα και από τον Βιτάλις μέχρι και τον Μάγερ και τον Μουκουντί. Ακόμα και τον Κοϊτά ή και τον Βάργκα ή και τον Γιόβιτς ή τον Μπρινιόλι. Όλοι τους θα το άξιζαν, για όλους έχει ενδιαφέρον το πως έχει φτάσει να γίνεται αυτό που γίνεται μέσα στο γήπεδο. Και εδώ φτάνουμε στο ζουμί. Φτάνουμε στον Νίκολιτς. Αυτός είναι πίσω και μπροστά απ’ όλα.

Να δούμε λίγο τι έχει κάνει αυτός ο τυπάκος που όταν χαμογελάει πονηρά, αισθάνεσαι βέβαιος για τον κόσμο της ΑΕΚ. Είναι στην ομάδα έναν χρόνο και κάτι λίγους μήνες. Έχει πάρει ένα πρωτάθλημα, έχει μπει σε φάση ομίλου Champions League και έχει κάνει ήδη και την πρώτη νίκη στον όμιλο. Έχει χάσει ένα κύπελλο διότι αποκλείστηκε από τον ΟΦΗ σ’ ένα ματς που η μπάλα δεν έμπαινε με τίποτα μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Και έχασε χάσει και ένα σούπερ καπ στα πέναλτι.

Έχει καθιερώσει ένα σύστημα με δυο φορ. Όταν στο γήπεδο έχεις δυο φορ και μάλιστα τόσο ποιοτικούς όσο αυτοί που έχει στο ρόστερ της η ΑΕΚ, θα πάρεις πολλά στην επίθεση. Και θα βάλεις και πολλά γκολ. Ειδικά αν το σχήμα το εφαρμόζεις με τόσους πολλούς μπαλάτους χαφ, όσους έχει επιδιώξει να διαθέτει ο Νίκολιτς. Φυσικά επειδή πάντα κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις, θα υπάρχουν ματς που θα παίζεις μπαλάρα και θα μακιγιάρεις την τρύπα που δεδομένα θα έχεις στο κέντρο καθώς παίζεις με δυο φορ και δημιουργείται απόσταση. Θα υπάρχουν και ματς που δεν θα το μακιγιάρεις και θα το πληρώσεις.

Αυτά έχει κάνει ο Νίκολιτς μόλις 15 μήνες στον πάγκο της ΑΕΚ. Προφανώς τον βοήθησαν κάποιες συγκυρίες, αλλά τίποτα δεν έχει γίνει συγκυριακά. Η ΑΕΚ είναι μια ομάδα που προοδεύει, που γίνεται όλο και καλύτερη. Το φετινό μοντέλο Νίκολιτς μήνα Σεπτέμβρη, είναι δέκα φορές καλύτερο από το μοντέλο Νίκολιτς τον περυσινό Σεπτέμβρη. Και αυτό είναι κάτι που, ο μοναδικός προπονητής που το έχει καταφέρει πλην του Νίκολιτς, είναι ο Μπάγεβιτς.

Όλοι οι υπόλοιποι πήγαιναν προς τα πίσω την ομάδα, αντί προς τα μπρος. Ο Αλμέιδα την πρώτη του σεζόν στην ΑΕΚ έπαιξε αστρικό ποδόσφαιρο. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Σάρωσε τα πάντα και πήρε και ένα πανάξιο νταμπλ. Την δεύτερη σεζόν του, έπαιξε κάποιες φορές πάλι αστρικό ποδόσφαιρο και κάποιες άλλες πολύ προβληματικό. Και γι αυτό και στο τέλος δεν ξαναπήρε το πρωτάθλημα.

Ο Σέρα Φερέρ που είναι το μεγαλύτερο βιογραφικό που έχει καθίσει στον πάγκο της ΑΕΚ, έπαιξε την πρώτη σεζόν πολύ όμορφη μπάλα, χωρίς να πάρει τίποτα. Και την δεύτερη χρονιά τα έκανε μαντάρα μ’ ένα σούπερ ρόστερ και γι αυτό και δεν την ολοκλήρωσε καν. Πήρε δέκα φορές ποιοτικότερους παίκτες στο ενδιάμεσο καλοκαίρι, αλλά έπαιξε χειρότερη, αντί καλύτερη μπάλα.

Ο Σάντος που πραγματικά ήταν δάσκαλος, το 2005 πήγε να πάρει το πρωτάθλημα με τους Μπουρμποκρασάδες απέναντι στον Ολυμπιακό του Ριβάλντο και την αμέσως επόμενη σεζόν έμεινε πολλούς βαθμούς πίσω από την κορυφή, έφαγε τριάρα στον τελικό του κυπέλλου και είχε πολύ χειρότερη αγωνιστική εικόνα. Προς τα πίσω πήγε και όχι μπροστά.

Το πιο σημαντικό απ’ όλα με τον Νίκολιτς, είναι πως πετυχαίνει όλο και περισσότερα πράγματα, βελτιώνοντας και παρουσιάζοντας όλο και καλύτερη ΑΕΚ. Με πρόοδο αγωνιστική. Έτσι κι αλλιώς ο ίδιος ο Νίκολιτς είχε πει από το τέλος της περυσινής σεζόν, αυτό το «πρέπει να είμαστε πολύ καλύτεροι». Και αυτό δεν αφορούσε μόνο τις απαιτήσεις που θα είχε η σεζόν, αλλά και την πρόοδο που θέλει από την ομάδα του.aster

Θέλω να πω ότι την Λέφσκι θα την περνούσε ακόμα και αν την κέρδιζε με 2-0. Αλλά την ισοπέδωσε διότι έτσι θέλει να βλέπει την ΑΕΚ. Και με τον Ηρακλή και με τον Άρη, το 1-0 θα ήταν αρκετό για να δώσει τη νίκη σε μια εποχή που έτσι κι αλλιώς έχει πει ο Νίκολιτς πως μετράει μόνο το αποτέλεσμα. Όμως η ΑΕΚ προσπάθησε να γίνει ακόμα καλύτερη απ’ αυτό το 1-0 με το οποίο αν θυμάστε κέρδιζε πέρυσι στο πρωτάθλημα τέτοιες μέρες. Και το πέτυχε με τον Ηρακλή και με τον Άρη. Καθόλου με την Κηφισιά, αλλά εκεί ήταν περισσότερο θέμα νοοτροπίας και λιγότερο κάτι άλλο. Κι εκεί ήθελε δουλειά. Κι εκεί φάνηκε, στο ματς με τον Άρη, να το αλλάζει ο Νίκολιτς. Μένει να πιστοποιήσει αυτή την αλλαγή και την Κυριακή στην Τρίπολη.

Η ουσία είναι πως ο κόουτς έχει ήδη πετύχει εντυπωσιακά πράγματα με την ΑΕΚ. Ίσως και το «εντυπωσιακά» να είναι λίγο. Όμως το πιο σημαντικό απ’ όλα, είναι πως από σεζόν σε σεζόν, από μήνα σε μήνα, την ΑΕΚ του Νίκολιτς την βλέπουμε να προοδεύει. Να πηγαίνει μπροστά και όχι πίσω. Και όσο πηγαίνεις μπροστά, δεν έχεις να φοβηθείς και τίποτα.

photo credits: intime

Πηγή: enwsi.gr