Με την ολοκλήρωση της πέμπτης αγωνιστικής και την διακοπή λόγω των εθνικών ομάδων, είναι μια καλή ευκαιρία να κάνουμε έναν πρώτο απολογισμό των πεπραγμένων της ΑΕΚ τους πρώτους μήνες της σεζόν.
Στην Ευρώπη, μέχρι στιγμής, η πορεία κρίνεται ως υπερεπιτυχημένη. Η ομάδα ήταν(έστω και μέσα από καραμπόλες) στο γκρουπ των ισχυρών και πέρασε την Λέφσκι μέσα από μια ισοπεδωτική εμφάνιση, όπου η 4άρα μάλλον τιμάει τους Βούλγαρους. Στην συνέχεια, κατάφερε και κέρδισε την Λασκ Λιντς κάνοντας την πρώτη της νίκη σε τελική φάση Champions League μετά από 20 χρόνια.
Ωστόσο, στην Ελλάδα έχουμε παρατηρήσει πολλά σκαμπανεβάσματα. Υπάρχουν 2 τελείως διαφορετικά πρόσωπα στα εντός και στα εκτός έδρας ματς. Ενώ η ΑΕΚ στα εντός έδρας κυριαρχεί πλήρως και φιλοδωρεί με πολλά γκολ τον αντίπαλο, όταν παίζει μακριά από την Φιλαδέλφεια παρατηρούμε τελείως αντίθετα γεγονότα.
Η εμφάνιση στις γκέλες με την Κηφισιά και με την Τρίπολη ήταν τόσο σοκαριστική, καθώς έβλεπες τους αντιπάλους να σου βγάζουν αντεπιθέσεις και να βρίσκουν κενούς χώρους λες και έπαιζαν με τον Εμπαπέ και τον Γιαμάλ. Ακόμα και στο ματς με τον Βόλο, παρά το τελικό αποτέλεσμα, η 3η σερί εκτός έδρας απώλεια αποφεύχθηκε στις λεπτομέρειες. Η νίκη οφείλεται πιο πολύ στην ατομική ποιότητα κάποιων παικτών (Μπρινιόλι, Ζοάο Μάριο, Γιόβιτς) παρά στην συνολική λειτουργία της ομάδας. Αν δεν βρεθεί μια ισορροπία ανάμεσα στα ματς, ο στόχος του πρωταθλήματος θα δυσκολέψει πάρα πολύ.
Φυσικά, η προβληματική εικόνα στις εκτός έδρας αναμετρήσεις έχει φέρει πολλά ερωτηματικά ως προς την διαχείριση του ρόστερ από το Νίκολιτς. Το rotation είναι πολύ περιορισμένο και στηρίζεται σε έναν πυρήνα 14-15 παικτών, ο οποίος με τα δύσκολα ματς που έρχονται σε Ελλάδα και Ευρώπη είναι απίθανο να αντέξει την καταπόνηση και τις υψηλές εντάσεις.
Συγκεκριμένα, βλέπουμε μεταγραφές οι οποίες ήταν ιδιαίτερα πολυδάπανες, όπως ο Καϊρίνεν και ο Ζούμπκοφ να «ξεσκονίζουν» τον πάγκο και να μπαίνουν στα παιχνίδια, 5 και 6 λεπτά πριν την λήξη τους. Σε αυτό το πλαίσιο, η χρησιμοποίηση του Γκατσίνοβιτς ως δεξιού μπακ, μειώνει στο ελάχιστο την παρουσία του Γκεοργκίεφ και του νεαρού Χριστακόπουλου.
Από την στιγμή που πάρθηκε η απόφαση να μην αποκτήσουμε δεξί μπακ, τουλάχιστον ας δώσουμε χρόνο συμμετοχής σε αυτά τα παιδιά, καθώς όπως καταλάβαμε, ο πάντα φιλότιμος Γκάτσι, δεν είναι αμυντικός.
ΥΓ: Παρά τα πανηγύρια στους αιώνιους πρωταθλητές Σεπτεμβρίου, η προπαγάνδα να παρουσιαστεί η ΑΕΚ ως ευνοημένη, δείχνει τον φόβο τους ακόμα και σε αυτήν χρονική στιγμή που η ομάδα ψάχνεται. Και πριν 4 χρόνια στο +8 είχαν φτάσει, αλλά μαντέψτε ποιος πανηγύριζε τον Μάϊο…
Χάρης Τσάνης
photo credits: intime
Πηγή: enwsi.gr
Χαιρόμαστε να διαβάζουμε τα σχόλιά σας!
Όλα τα σχόλια ελέγχονται για λόγους ποιότητας.
Δεν επιτρέπονται προσβλητικά σχόλια, spam ή άσχετο περιεχόμενο.
Ας κρατήσουμε τη συζήτηση ευχάριστη και εποικοδομητική 😊