Αυτή η τραγικά βαρετή και περίπλοκη για τους προπονητές των συλλόγων, περίοδος της διακοπής για τις εθνικές ομάδες, μπορεί κάποιες φορές να δώσει και τροφή για κουβέντα. Για παράδειγμα η φάση του Μπέλιγχαμ στο Αγγλία – Ισπανία έδωσε την ευκαιρία σ’ αυτούς που λίγα βλέπουν και πολλά καταλαβαίνουν και τα λένε τσεκουράτα, να μας διαφωτίσουν για το πως δυο φάσεις που είναι καρμπόν, δεν είναι ίδιες. Χωρίς επιχειρήματα. Διότι έτσι αποφάσισαν.
Επίσης διαπιστώσαμε πως σ’ αντίθεση με την ετυμηγορία που έβγαλαν περί καμένης μεταγραφής, οι ίδιοι που λίγα βλέπουν και πολλά καταλαβαίνουν και τα λένε τσεκουράτα, ο Ζούμπκοφ κλήθηκε ξανά στην εθνική ομάδα της Ουκρανίας. Υπάρχει μάλιστα μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια. Ο Ουκρανός ομοσπονδιακός τεχνικός δεν είχε καλέσει τον Ζούμπκοφ στα παιχνίδια του Ιουνίου της εθνικής. Τον πήρε ξανά τώρα.
Ο Ζούμπκοφ έπαιξε βασικός στο παιχνίδι της Δευτέρας με την Γεωργία. Ήταν μάλιστα και αρχηγός της εθνικής του. Η Ουκρανία παίζει ένα σύστημα με τριάδα στην άμυνα. Ο Ζούμπκοφ έπαιξε ως δεξιό μπακ – χαφ, καλύπτοντας ολόκληρη την πλευρά. Είχε μπόλικη δουλειά και στο ανασταλτικό κομμάτι και σας πληροφορώ πως ήταν ιδιαιτέρως συνεπής. Παρότι πολλές φορές βρέθηκε να δίνει βοήθειες στον στόπερ από την πλευρά του, για να ντουμπλάρουν πάνω στον Κβαρατσκέλια.
Κάτι που σημαίνει πως αν και εφόσον παραστεί ανάγκη για το δεξί άκρο της άμυνας σε ματς της ΑΕΚ, ίσως ο Νίκολιτς να σκεφτεί και την περίπτωση του Ζούμπκοφ. Έτσι όπως τον είδα με την εθνική του, ίσως και να πάει πιο καλά από τον Γκατσίνοβιτς. Εντάξει, υπερβολή. Ας επικεντρωθούμε καλύτερα στο να βρει ο Ουκρανός τα πατήματά του, στην θέση που τον χρησιμοποιεί ο Νίκολιτς και για την οποία τον απέκτησε τον περασμένο καλοκαίρι.
Πάντως έχει ένα ενδιαφέρον να την κάνουμε αυτή την κουβέντα για τον Ζούμπκοφ. Αφενός διότι πρόκειται για μια ακριβή μεταγραφή, αφετέρου και κυρίως διότι και ο κόουτς και η ΑΕΚ περιμένουν πολλά απ’ αυτόν. Άλλωστε και μόνο να ακούγατε το πως μίλησε για τον Ουκρανό ένας Τούρκος οπαδός της Τραμπζονσπόρ που ήρθε το καλοκαίρι στο Άπελντορν μόνο για να τον δει, θα καταλαβαίνατε ίσως ακριβώς ποιος είναι το ύψος των απαιτήσεων.
Ο Ζούμπκοφ έχει κάνει μέχρι τώρα οχτώ συμμετοχές στη σεζόν με την ΑΕΚ. Μόλις σε δυο ματς έχει ξεκινήσει βασικός. Και η αλήθεια είναι πως έχει κάνει μέχρι τώρα λίγο πράγματα που να δικαιολογούν τις υψηλές προσδοκίες. Εξ ου και η συζήτηση για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να δώσει ο Ουκρανός στην ομάδα. Μια συζήτηση όμως, που σηκώνει… συζήτηση.
Καταρχάς είναι πολύ λάθος οποιαδήποτε σύγκριση της περίπτωσης Κουτέσα, μ’ αυτή του Ζούμπκοφ. Ο Ριμπάλτα είχε μάθει πως ο Ελβετός έμενε ελεύθερος και δεν θα ανανέωνε, θεώρησε την περίπτωση του ως ευκαιρία και τον απέκτησε. Δεν ήταν κομμάτι για το αγωνιστικό παζλ του προπονητή, διότι δεν είχε καν τότε κλείσει η συμφωνία με τον Νίκολιτς. Αντίθετα, στην περίπτωση του Ζούμπκοφ, μπορεί να κρίθηκε επίσης ως ευκαιρία, αλλά αυτό έγινε και με τα αγωνιστικά κριτήρια του προπονητή. Άρα, διαφορετικές περιπτώσεις.
Υπάρχει το ερώτημα, αφού είναι τόσο καλός παίκτης, γιατί δεν παίζει βασικός. Μια πρώτη και πολύ εύκολη απάντηση είναι, πως στην ίδια θέση παίζει μέχρι στιγμής και ο Μάγερ. Απλοϊκή, μπορεί να την χαρακτηρίσει κάποιος, αλλά καθαρά ποδοσφαιρικά είναι μια πραγματικότητα. Ο Νίκολιτς χρησιμοποιεί τον Μάγερ στο δεξί άκρο της μεσοεπιθετικής και έχει ποδοσφαιρική λογική να τον προτιμά από τον Ζούμπκοφ.
Φυσικά υπάρχει και το ερώτημα, γιατί ο προπονητής δεν χρησιμοποιεί πολύ τον Ουκρανό, ούτε και ως αλλαγή μέσα στα ματς. Για παράδειγμα στην πεντάρα επί του Άρη έπαιξε επτά λεπτά, στην ισοπαλία στην Τρίπολη δεν έπαιξε καθόλου και στον Βόλο μπήκε στο τρίλεπτο των καθυστερήσεων. Η απάντηση σ’ αυτό, ίσως βρίσκεται σ’ ότι έχει προηγηθεί των παιχνιδιών αυτών. Ο Ζούμπκοφ είχε παίξει σχεδόν 65 λεπτά με την Κηφισιά και ήταν πολύ κάτω του μετρίου.
Ο Νίκολιτς είναι από τους προπονητές που θα στείλουν μηνύματα μέσω των επιλογών του. Και έχει λογική αυτό, διότι δεν υπάρχουν και πολλοί άλλοι ποδοσφαιρικοί τρόποι για να τσιτώσει ένας προπονητής έναν ποδοσφαιριστή από τον οποίο δεδομένα περιμένει πολλά περισσότερα απ’ όσα βγάζει στο γήπεδο. Ξέροντας φυσικά, πως έχει την δυνατότητα να δώσει αυτά τα πολλά περισσότερα.
Δεν είναι δείγμα ούτε κακού παίκτη, ούτε κακού επαγγελματία, η καθυστέρηση στην προσαρμογή ή στο φορμάρισμα. Ή ακόμα και στο κούμπωμα στην δουλειά και στα «θέλω» του προπονητή. Είναι πολύ ποιοτικός παίκτης ο Ζούμπκοφ. Είναι και ένα παιδί που την χρειάζεται την ψυχολογία. Θυμίζω τον τρόπο που πανηγύρισε το γκολ που πέτυχε με τον Πανσερραϊκό. Σαν να πετάει την κακή ενέργεια από πάνω του.
Θα παίξει ο Ζούμπκοφ και θα δώσει πράγματα. Δεν ξέρω αν για να συμβεί αυτό, θα χρειαστεί να μετακινηθεί σε διαφορετικό ρόλο ο Μάγερ. Ή ακόμα και να μετακινηθεί ο Ζούμπκοφ, που έχει παίξει και στην Τράμπζονσπορ και στην Σαχτάρ κάποια ματς ως δεύτερος επιθετικός. Ή μπορεί να μην χρειαστεί και τίποτε από τα δυο. Απλώς να βρει τα πατήματα του και τον ρυθμό του, ακόμα και όταν θα έρχεται από τον πάγκο. Πάντως το μόνο σίγουρο, είναι πως για κανέναν μέσα στην ομάδα, δεν έχει αλλάξει η γνώμη που υπήρχε για τον Ζούμπκοφ από τον περασμένο Μάη. Γνώμη που έφερε και την μεταγραφή.
photo credits: intime
Πηγή: enwsi.gr
Χαιρόμαστε να διαβάζουμε τα σχόλιά σας!
Όλα τα σχόλια ελέγχονται για λόγους ποιότητας.
Δεν επιτρέπονται προσβλητικά σχόλια, spam ή άσχετο περιεχόμενο.
Ας κρατήσουμε τη συζήτηση ευχάριστη και εποικοδομητική 😊