Για πείτε μας για το ραντεβού να δούμε κάτι...

Κάθε φορά που ανοίγει η συζήτηση για την επιστροφή Ελλήνων διαιτητών στα ντέρμπι της Super League, το ίδιο ερώτημα επανέρχεται σαν μπούμερανγκ: μπορεί ο ρέφερι να δουλέψει χωρίς να νιώθει το βάρος ενός τηλεφώνου, μιας συνάντησης, μιας νύξης που κυκλοφορεί έξω από το γήπεδο; Η απάντηση, δυστυχώς, δείχνει να δίνεται ξανά και ξανά από την ίδια την πραγματικότητα, όχι από τις διαβεβαιώσεις των αρμοδίων.

Αφορμή για το σημερινό σχόλιο στάθηκε το παιχνίδι Βόλου – ΑΕΚ, μια αναμέτρηση στην οποία η Ένωση δέχτηκε βαριά διαιτητικά πλήγματα από τον ρέφερι της συνάντησης, με τουλάχιστον τρεις φάσεις να δικαιολογούν έντονα παράπονα. Το ενδιαφέρον, όμως, είναι πως προς τα έξω καλλιεργήθηκε μια εντελώς αντίθετη εικόνα: ότι η ΑΕΚ, τάχα, ευνοήθηκε.

Μια αφήγηση που δεν προέκυψε τυχαία, αλλά χτίστηκε μεθοδικά, την ώρα που ανταγωνιστικές ομάδες έχουν βρει κοινό βηματισμό στο να παρουσιάζουν την Ένωση ως τη «χαϊδεμένη» του πρωταθλήματος, παραβλέποντας βολικά ότι η ΑΕΚ έχει ήδη στερηθεί έναν τίτλο εξαιτίας ενός κραυγαλέου διαιτητικού λάθους, του ακυρωθέντος γκολ οφσάιντ υπέρ του ΟΦΗ στον τελικό του Super Cup, χωρίς μάλιστα η ίδια να το εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ήρθε να προστεθεί ένα περιστατικό που δύσκολα περνά απαρατήρητο. Μόλις 48 ώρες μετά τη λήξη του αγώνα, ο Αχιλλέας Μπέος -ο οποίος είχε πρωταγωνιστήσει με τη στάση και τις εμπρηστικές και στοχευμένες δηλώσεις του μετά τον αγώνα έγινε δεκτός από τον πρόεδρο της ΕΠΟ, τον Μάκη τον Γκαγκάτση.

Η είδηση διέρρευσε μέσα από ιστοσελίδες που παραδοσιακά αντλούν πρώτες την ενημέρωσή τους από το περιβάλλον της Ομοσπονδίας, με τους τίτλους και το περιεχόμενο να μην επιτρέπουν και πολλά περιθώρια παρερμηνείας: η συνάντηση αφορούσε ρητά τη διαιτησία του συγκεκριμένου παιχνιδιού.

Τι να σκεφτεί δηλαδή ο κάθε Πολυχρόνης;

Το ερώτημα που γεννιέται εδώ δεν είναι αν τέτοιες συναντήσεις έχουν ξαναγίνει. Έχουν γίνει και όχι λίγες φορές, ακόμη και με ιδιοκτήτες ΠΑΕ, όπως ο Μάριος Ηλιόπουλος. Η διαφορά είναι ουσιώδης: εκείνες οι επαφές παρουσιάζονταν ως συζητήσεις για τη διαιτησία σε γενικότερο πλαίσιο, με αφορμή ίσως ένα ματς ή μια σειρά αγώνων.Εδώ έχουμε κάτι διαφορετικό – ένα ραντεβού που, σύμφωνα με τα ίδια τα δημοσιεύματα, είχε ως αποκλειστικό αντικείμενο έναν συγκεκριμένο αγώνα, χωρίς καμία διόρθωση ή διευκρίνιση από την ΕΠΟ στη συνέχεια. Ούτε μία γραμμή που να λέει “δεν ήταν αυτό το θέμα”

Ο διαιτητής της αναμέτρησης, Φώτης Πολυχρόνης, διεθνής ρέφερι που απέκτησε αυτή την ιδιότητα επί της τρέχουσας διοίκησης της Ομοσπονδίας και οι συνάδελφοί του, έχουν ακούσει επανειλημμένα τον πρόεδρο της ΕΠΟ, τον Μάκη τον Γκαγκάτση, να τους καλεί να μένουν ανεπηρέαστοι, να μη λυγίζουν σε πιέσεις και ψιθύρους, να σφυρίζουν μόνο ό,τι βλέπουν.

Τι νόημα έχουν όμως αυτές οι προτροπές, όταν ο ίδιος ο ρέφερι βλέπει τον άνθρωπο που του έχει κάνει μήνυση να κάθεται στο γραφείο του προέδρου, δύο μέρες μετά το σφύριγμα, για να συζητηθεί ακριβώς ο δικός του αγώνας;

Η πίεση δεν χρειάζεται πάντα ρητή απειλή για να λειτουργήσει. Αρκεί η αίσθηση ότι κάποιος έχει άμεση πρόσβαση, ότι η φωνή του φτάνει γρήγορα εκεί όπου παίρνονται αποφάσεις, ότι η δυσαρέσκειά του μεταφράζεται σε ραντεβού λίγες ώρες μετά τη λήξη ενός ματς.

Η ΕΠΟ, λοιπόν, δεν καλείται απλώς να διαχειριστεί ένα δημοσιογραφικό θέμα. Καλείται να καταλάβει ότι η αξιοπιστία ενός θεσμού δεν κρίνεται μόνο από τις προθέσεις όσων τον εκπροσωπούν, αλλά και από τις εικόνες που αφήνει να διαμορφωθούν γύρω του.

Ειδικά σε μια στιγμή που το αφήγημα περί «ευνοημένης ΑΕΚ» καλλιεργείται συστηματικά έξω από κάθε πραγματικό δεδομένο, μια τέτοια συνάντηση -χωρίς καμία επίσημη διευκρίνιση- δεν κάνει τίποτα άλλο από το να υπονομεύει την ίδια

photo credits: intime

Πηγή: enwsi.gr