Ας επιχειρήσουμε, λοιπόν, από την αρχή να θέσουμε τα πράγματα στη σωστή τους βάση. Η ΑΕΚ έκανε και φέτος το καλοκαίρι μεταγραφές. Μεταγραφές ουσίας, στοχευμένες και, πάνω απ’ όλα, κινήσεις που έγιναν για να καλύψουν συγκεκριμένες ανάγκες, μέσα σε ένα συγκεκριμένο αγωνιστικό πλάνο. Και κάποια στιγμή πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό πως σε μια σοβαρή ποδοσφαιρική ομάδα υπάρχει ένας άνθρωπος που έχει τον τελευταίο λόγο και την τελική ευθύνη για το αγωνιστικό κομμάτι. Ο προπονητής. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Μάρκο Νίκολιτς.
Φυσικά και όλοι μπορούμε να έχουμε άποψη. Και φυσικά είναι θεμιτό να την εκφράζουμε. Μπορούμε να συμφωνούμε ή να διαφωνούμε με μια μεταγραφή, να πιστεύουμε ότι χρειαζόταν μία επιπλέον προσθήκη ή ότι σε κάποια θέση η ομάδα έχει περισσότερες λύσεις από όσες χρειάζεται. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Αυτή είναι και μία από τις ομορφιές του. Υπάρχει, όμως, τεράστια διαφορά ανάμεσα στην άποψη και στην ισοπέδωση. Άλλο η κριτική και άλλο η μόνιμη απαξίωση των πάντων.
Γιατί στο τέλος της ημέρας υπάρχουν και τα «θέλω» του προπονητή. Ο Νίκολιτς είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται καθημερινά με τους ποδοσφαιριστές του. Εκείνος που γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τι χρειάζεται η ομάδα του. Ξέρει ποιον παίκτη μπορεί να αξιοποιήσει περισσότερο, ποιος ταιριάζει στη φιλοσοφία και στον τρόπο παιχνιδιού του, αλλά και ποιες ισορροπίες πρέπει να διατηρηθούν μέσα στα αποδυτήρια.
Και ναι, ο Νίκολιτς ήθελε τον Ζοάο Μάριο. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι η συγκεκριμένη επιλογή δεν θα κριθεί. Θα κριθεί, όπως θα κριθούν όλες οι επιλογές του προπονητή και όλοι οι ποδοσφαιριστές που ήρθαν στην ΑΕΚ. Κανείς δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο. Ούτε οι παίκτες, ούτε ο προπονητής, ούτε η διοίκηση. Όλοι κρίνονται. Αλλά κρίνονται για όσα κάνουν. Για όσα προσφέρουν. Για την εικόνα και την παρουσία τους μέσα στο γήπεδο.
Ένα ακόμα δεξί μπακ
Όχι από τις θεωρίες του Αυγούστου και τις αναλύσεις πίσω από ένα πληκτρολόγιο. Η δική μου, ταπεινή, άποψη είναι πως, κοιτώντας συνολικά το ρόστερ αλλά και τη λίστα της Ευρώπης, θα ήθελα να είχε γίνει ακόμη μία μεταγραφή. Η απόκτηση ενός δεξιού μπακ. Και αυτό δεν έχει καμία σχέση με τον Ρότα ή με το αν πιστεύω στις δυνατότητές του. Το αντίθετο μάλιστα. Ο Ρότα πέρυσι ουσιαστικά έβγαλε μόνος του ολόκληρη τη χρονιά στη συγκεκριμένη θέση και ήταν εξαιρετικός. Μακάρι να κάνει το ίδιο και φέτος.
Απλώς η δική μου ποδοσφαιρική λογική λέει ότι η ΑΕΚ θα ήταν ακόμα πιο καλυμμένη και ασφαλής με μία δεύτερη αξιόπιστη λύση στη δεξιά πλευρά της άμυνας. Ακριβώς όπως συνέβη και αριστερά με την απόκτηση του Λυκογιάννη. Με απλά λόγια; Θα ήθελα έναν αντίστοιχο «Λυκογιάννη» και για τη δεξιά πλευρά.
Από εκεί και πέρα, όμως, ούτε εγώ αποφασίζω, ούτε οποιοσδήποτε από εμάς που γράφουμε, μιλάμε και αναλύουμε καθημερινά την ΑΕΚ. Αυτός που έχει την ευθύνη να πάρει τις αποφάσεις και αυτός που γνωρίζει καλύτερα τις ανάγκες της ομάδας του είναι ο Νίκολιτς. Και, φυσικά, εκείνος θα αναλάβει και την ευθύνη για όλες τις επιλογές του.
Όλες οι απόψεις είναι απολύτως σεβαστές. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι όλες οι απόψεις είναι και σωστές. Πολύ περισσότερο, δεν σημαίνει ότι όλες έχουν την ίδια σοβαρότητα. Γιατί, για παράδειγμα, όταν ακούω το «γιατί είναι στη λίστα της Ευρώπης ο Βίντα;», πραγματικά αναρωτιέμαι αν ορισμένοι καταλαβαίνουν πώς λειτουργεί μια ποδοσφαιρική ομάδα και, κυρίως, τι σημαίνει η έννοια των αποδυτηρίων. Λες και μιλάμε για τον… Χνιντ!
Ας ρωτήσουν για Βίντα
Ας μπουν, έστω μία φορά, στα αποδυτήρια της ΑΕΚ. Ας μιλήσουν με τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές. Ας τους ρωτήσουν τι σημαίνει για αυτούς η παρουσία του Βίντα στην ομάδα. Τι αντιπροσωπεύει η προσωπικότητά του, πόσο σημαντική είναι η εμπειρία του και τι προσφέρει καθημερινά με την παρουσία του. Και μετά ας ανοίξουν ξανά αυτή τη συζήτηση.
Γιατί μια ποδοσφαιρική ομάδα δεν είναι απλώς έντεκα ονόματα, οι αλλαγές και κάποια στατιστικά γραμμένα σε ένα χαρτί.
Και κάτι τελευταίο σχετικά με τις μεταγραφές των ανταγωνιστών της ΑΕΚ. Ναι, έγιναν σημαντικές κινήσεις. Ναι, όλες οι ομάδες προσπαθούν να ενισχυθούν και να παρουσιαστούν καλύτερες. Όπως έγινε και πέρυσι. Όπως γίνεται, άλλωστε, κάθε καλοκαίρι.
Ας κάνουμε, όμως, λίγο υπομονή. Ας τους δούμε όλους εκεί που πραγματικά κρίνονται. Μέσα στο γήπεδο.
Γιατί το περσινό παράδειγμα είναι ακόμη πολύ πρόσφατο. Θυμόμαστε όλοι πώς ξεκίνησε η κουβέντα, ποιες εντυπώσεις δημιουργήθηκαν και τι συζητήσεις έγιναν. Και θυμόμαστε, φυσικά, πώς ολοκληρώθηκε τελικά η χρονιά. Πρωτάθλημα δεν παίρνει κανείς τον Αύγουστο επειδή έκανε τις πιο εντυπωσιακές μεταγραφές. Δεν κερδίζει κανείς τίτλους επειδή είχε το καλύτερο πρωτοσέλιδο. Και, αντίστοιχα, δεν αποτυγχάνει μια ομάδα επειδή κάποιοι αποφάσισαν από το καλοκαίρι ότι «δεν κάνει αυτός» ή ότι «λείπει εκείνος».
Η ΑΕΚ έχει προπονητή. Έχει συγκεκριμένο πλάνο. Έχει κάνει τις επιλογές της. Και από εδώ και πέρα, όπως πάντα, τα υπόλοιπα θα κριθούν εκεί που πρέπει. Στο γήπεδο.
photo credits: intime
Πηγή: enwsi.gr
Χαιρόμαστε να διαβάζουμε τα σχόλιά σας!
Όλα τα σχόλια ελέγχονται για λόγους ποιότητας.
Δεν επιτρέπονται προσβλητικά σχόλια, spam ή άσχετο περιεχόμενο.
Ας κρατήσουμε τη συζήτηση ευχάριστη και εποικοδομητική 😊