Λογικό και απόλυτα δικαιολογημένο η συζήτηση για την ΑΕΚ τούτη την περίοδο και έως το φινάλε της μεταγραφικής περιόδου να αφορά αποκλειστικά την ενίσχυσή της και όσα προκύπτουν για το ποδοσφαιρικό της τμήμα. Περισσότερο αναμενόμενα και σωστά το κοινό της πρωταθλήτριας να ασχολείται στο φουλ μόνο με αυτό το κομμάτι και να το απασχολεί να μάθει τι ακριβώς θα πάρει η Ένωση, πότε θα είναι διαθέσιμοι και αν θα κάνουν τη διαφορά. Τα σημειώνω αυτά γιατί πρέπει, αφενός να τα αναδεικνύουμε και αναγνωρίζουμε, αφετέρου για να μη θεωρεί κανείς ότι ζούμε σε παράλληλο σύμπαν επειδή δεν υπάρχει ουσιαστική εξέλιξη στα μεταγραφικά και δικαιολογημένα μιας και η ΑΕΚ γνωρίζει τι ψάχνει και δεν πηγαίνει σε καλοκαίρι με πολλές αλλαγές. Είναι διαφορετικό αν κάποιος εκτιμά ότι θα χρειαζόταν πλην των τριών κινήσεων (Ζουμπκόφ, χαφ και στόπερ) μια – δυο ακόμη προθήκες (κυρίως ακραία μπακ) και άλλο να θεωρεί ότι πρέπει να πάει σε 8 με 9 μεταγραφές: δεν θα είχε λογική κάτι τέτοιο…

Εξηγούμαι: θα συνιστούσε λάθος των ιθυνόντων να προχωρούσαν σε πολλές αλλαγές από τη στιγμή που το σχέδιο το αγωνιστικό πέτυχε και με τα ίδια διαθέσιμα υλικά αν προκύψει όπως επιβάλλεται ποιοτική ενίσχυση μπορεί να είναι εξελιχθεί ακόμη περισσότερο το πρότζεκτ από τον απόλυτα επιτυχημένο Μάρκο Νίκολιτς. Μόνο χαζός δεν είναι ο Σέρβος τεχνικός και αυτό το έχουν εμπεδώσει όλοι τη στιγμή που έχει τεράστια φιλοδοξία για τον ίδιο κάτι που συνιστά και εγγύηση ότι θα τα δώσει όλα στη δουλειά προκειμένου να πετύχει σε Ελλάδα και Ευρώπη φυσικά. Εχέγγυο αποτελεί και η συνύπαρξη με τον Ριμπάλτα και η σούπερ χημεία των δυο υπευθύνων του αγωνιστικού σχεδιασμού με τον ιδιοκτήτη του club κάτι που φέρνει το υπέροχο ποδοσφαιρικό αποτέλεσμα όπως αναγνωρίζουν φίλοι και κυρίως εχθροί του Δικέφαλου. Διότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να υπάρχει άριστη συνεργασία και θαρρώ αν και το αναδεικνύαμε 2 καλοκαίρια πίσω, το εμπεδώσαμε το περασμένο και όλη τη σεζόν που μας πέρασε.

Ωστόσο έξω από τα αγωνιστικά και όλα τα παραπάνω που αναφέρω και έχουν τεράστια σημασία για την ΑΕΚ στο αγωνιστικό και τα επιθυμεί διακαώς και ο κόσμος της, η μεγαλύτερη ανάγκη για να μην ξεχνιόμαστε και το μεγαλύτερο όπλο της Ένωσης διαχρονικά, είναι ο λαός της και η συσπείρωση αυτού γύρω από την ομάδα προκειμένου να πετύχει το στόχο της… Προσοχή δεν αποτελεί αυτό κάτι που το σημειώνω τυπικά και με σκοπό να αποθεώσω τον κόσμο για να φαίνομαι καλός, δεν έχω καμία τέτοια επιδίωξη, δεν είναι του χαρακτήρα μου. Αλλά υπάρχει κάποιος να θεωρεί πως ο Δικέφαλος θα κατακτούσε το πρωτάθλημα πέρυσι αν δεν είχε για μεγάλη ασπίδα απέναντι σε όλους και σε όλα τον κόσμο της; Εκτιμώ ότι όποιος δεν το πιστεύει αυτό έχει ξεχάσει τα όσα έκανε ο λαός της ΑΕΚ σε όλη τη χρονιά που μας έφερε το πρωτάθλημα…

Είχαμε μίνιμουμ 27 με 30 χιλιάδες στην Νέα Φιλαδέλφεια σε κάθε ματς και κλείσαμε με μέσο όρο τις 26.000 τη στιγμή που σε καμία άλλη έδρα, όσα και να πέρασαν και να έγραψαν τα ερυθρόλευκα ΜΜΕ, δεν είδαμε ποτέ και με την ένταση που το ζήσαμε στην πόλη μας. Αλλά δεν ήταν μόνο τα εντός… Πού έπαιξε η ΑΕΚ με τη δυνατότητα παρουσίας κόσμου και δεν είχε τη μαζικότερη παρουσία από οποιαδήποτε άλλη ομάδα; Δεν αναφέρομαι με αφορμή τον χαμό στον Βόλο όπου γράφτηκε ιστορία, αλλά παντού στα εκτός έδρας ματς της Ένωσης υπήρχε απίθανη παρουσία λαού: στην Λιβαδειά και πάλι διπλάσιο λαό από οποιαδήποτε άλλη ομάδα από τον ανταγωνισμό και παντού! Μη ξεχάσουμε το εξωτερικό και το λαό σε Τσέλιε (δις), Φλωρεντία (ανεπανάληπτα όσα έγιναν), Μαδρίτη και σε όλα από τα προκριματικά έως το τέλος του ταξιδιού.

Σε αυτά προσθέστε τον χαμό που ομοίως του δεν έχει ξαναγίνει στις προπονήσεις σε όλη τη διάρκεια των play offs με 10.000 και 20.000 Ενωσίτες για να δουν 15 λεπτά πρόγραμμα εκγύμνασης! Όλα αυτά ήταν οι πιο σημαντικές λεπτομέρειες που έκαναν τη διαφορά και το γνωρίζουν όλοι καλά και ακόμη περισσότερο οι αντίπαλοι. Η συσπείρωση γύρω από την ομάδα του λαού της ΑΕΚ, αυτή η συγκλονιστική παρουσία του ΠΑΝΤΑ και ΠΑΝΤΟΥ, απογείωσαν την ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς, έδωσαν… φτερά στα πόδια των παικτών του, δεν ήταν τυχαίο ότι το ανέφεραν όλοι οι πρωταγωνιστές και αντίπαλοι, αλλά και παίκτες με πορεία, όπως ο Λούκα Γιόβιτς, αλλά και ο Ζοάο Μάριο, ή ο Ρομπέρτο Τούκου Περέιρα, όλοι τους με συγκλονιστικές παραστάσεις στην καριέρα τους. Όσο και να μας πολέμησαν η ασπίδα ήταν εκεί, ο κόσμος της ΑΕΚ, γεγονός που αντιλαμβανόταν και το σύστημα και δεν μπορούσε να λειτουργήσει… Αυτή είναι λοιπόν η μεγαλύτερη ανάγκη για τον Δικέφαλο και πάνω κι από την ενίσχυση: να διατηρήσει και ενισχύσει τη συσπείρωση και τη λύσσα για τη δικαίωση έως το τέλος…

photo credits: intime

Πηγή: enwsi.gr